ପ୍ରେମ

ପ୍ରେମ ଦିନେ ଥିଲା  ପୂଜା ଓ ପବିତ୍ର

     ଆଜି ସେ କଳଙ୍କ ଚିହ୍ନ

ଭଲ  ସିନା  ଏଠି ସମସ୍ତେ ପାଆନ୍ତି

     କେହି ବୁଝନ୍ତିନି ମନ

ନିଜ  ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ  ଦେଉଛନ୍ତି ଏଠି

     କେତେ ମିଛ ପ୍ରତିଶୃତି

ଭାଙ୍ଗି ଯାଏ ଯଦି କେବେ କାହା ମନ

     ବିତାନ୍ତି ବିରହେ ରାତି

ଆଗ କାଳେ ପ୍ରେମ ମଲ୍ଲୀ ଫୁଲ ହୋଇ

    ମହ ମହ ବାସୁଥିଲା

ପ୍ରେମିକା ପ୍ରେମିକ ପାଇଁ ଜହ୍ନ  ରାତି

    ମଧୁରାତି ଲାଗୁଥିଲା

ଆଜି  କାଲିର ଏ  ପ୍ରେମର ଆୟୁଷ

     ମାତ୍ର ଯେ ଅଢେଇ ଦିନ

ପ୍ରେମ ଆଜି ଏଠି  ଅଭିଶାପ  ସାଜି

    ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଯାଏ ମନ

କଳିଯୁଗର  ଏ  ପ୍ରେମ  କାହାଣୀର

    ନାମ ଯେ କଳଙ୍କ ଚିହ୍ନ

କରେ ଅନୁରୋଧ ହେ ଭଉଣୀ ଭାଇ

    କର ନାହିଁ କେବେ ପ୍ରେମ