ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ

  

ମୁଁ ଯେବେ ଛୋଟ ଥିଲି...

ଖେଳିବା ବୁଲିବା ଭିତରେ କେଜାଣି କେମିତି -

ସମୟଟା ବିତିଯାଉଥିଲା ଦ୍ରୁତଗାମୀ ରେଳଟିଏ ପରି ;

ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ସେ ମୋ'ଠୁ ବି' ଛୋଟ ।

ବାଳୁତର ଚପଳାମି ଭିତରେ...

ଭୁଲସବୁ ଘୋଡେଇ ହୋଇପଡୁଥିଲା

ଆଦରର ଚାଦର ଆଢୁଆଳରେ,

ବାପାଙ୍କ ତାଗିଦ ଆଉ ମା'ର ଉଷୁମ କୋଳରେ

ଯଦିବା' କେବେ କେବେ ବାଜୁଥିଲା ବାତ୍ସଲ୍ୟର ଛାଟ ।।

କିନ୍ତୁ ଯେବେ ବଡ଼ ହେଲି....

ଚଳିବା ଚଳେଇବା ଭିତରେ କେଜାଣି କେମିତି

ସମୟଟା ବହିଯାଏ କ୍ଷୀପ୍ରଗାମୀ ନଦୀଟିଏ ପରି ;

ଧସିଯାଏ ଯେମିତି ମୋ' ଜୀବନର ଘାଟ ।

କର୍ମ ଆଉ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭିତରେ....

ଭୁଲ୍ ସବୁ ଠିଆ ଆଜି ଅପରାଧ ହୋଇ

ବେଦନାର ବେଦରଦୀ ଚୌହଦୀ ଭିତରେ,

ଜଞ୍ଜାଳ ଜଞ୍ଜିର ଆଉ ଅକୁହା କୋହର ଫାଶରେ

"ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ" କେବେ କେବେ ଦେଖାଉଛି ମୁକତିର ବାଟ ।।