ମରୁଭୂମି

ପ୍ରେମ ଯେବେ ପ୍ରତାରଣା ସାଜେ

ଗୋଲାପଟା ସାଜେ ସପ୍ତଫେଣି,

ଜହ୍ନ ଯେବେ ଧୋକାଦିଏ ନୀଳଆକାଶକୁ -

ବିଶ୍ୱାସଟା ମାଗେ ତା' ମେଲାଣି ।।

ଆଶା ଆଉ ଭରସାର ନଈ

ଶୁଖିଯାଏ ଅସହ୍ୟ ଜ୍ୱାଳାରେ,

ବେଦନାର ବୁନ୍ଦାବୁନ୍ଦା ଜଳ-

ବାଷ୍ପହୁଏ ତତଲା ବାଲିରେ ।।

ସ୍ୱପ୍ନସବୁ ଘୂର୍ଣ୍ଣିଝଡ ପ୍ରାୟେ

ଘୂରିବୁଲେ ହୋଇ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବମୁଖା,

ସମୟର ପଦଚିହ୍ନ ଯେତେ

ଗଢ଼ି ତୋଳେ ମିଛ ମରୀଚିକା ।।

ହସ ମରେ ହାରାଶ କୁଣ୍ଡରେ

ଖୁସି ଦିଏ ଆତ୍ମର ଆହୁତି,

କୋହଭରା ଅସରା ଲୁହରେ -

ସ୍ୱାହା ହୁଏ ଯେତେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ।।

ପବନର ଛଳନା ଡାକରେ

ପଥହୁଡେ ଯେବେ ମଉସୁମୀ,

ଜୀବନର ସବୁଜିମା ହଜେ -

ପାଲଟେ ତ' ଗୋଟେ ମରୁଭୂମି ।।