ପଣା ଓ ଛତୁଆ

ବରଷକୁ ଥରେ ପଡେ ଏ ପରବ  

ପଣା ଓ ଛତୁଆ ଜାଣ

ସବୁରି ମନରେ ଭରଇ ଆନନ୍ଦ

ଆଣେ ବରଷ ନୂତନ ॥

ଓଡିଆ ଜାତି ଓ ଜନ ଜୀବନର

ନିଚ୍ଛକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ବ

ସାଜି ଆଜି ଆସିଅଛି ଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତି

ପଣା ଓ ଛତୁଆ ପର୍ବ ॥

ଓଡିଆର ଯେତେ ଭାବ ଓ ବିଭାବ

ସଂସ୍କୃତି ରୀତି ନୀତିର

ଜାଜ୍ବଲ୍ଯ ଔଜଲ୍ଯ ପରିବହନର

ସୁପ୍ରକାଶ କରି ଚିର ॥

ବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଭାବରେ ପାଳନ୍ତି

ଯାହାକୁ ଜନେ ଉଲ୍ଲାସେ

ଏହିଦିନ କେତେ ମଉଜ ଯାତ ଯେ

ପାଳନ୍ତି ଜନେ ହରଷେ ॥

ଓଡିଆଙ୍କ ନୂଆ ବରଷ ଆସଇ

ଆଣି କେତେ ହସ ଖୁସି

ମନ ତୋଷେ ଜନେ  ବିଷୁବ ମିଳନେ

ସ୍ବାଗତ କରନ୍ତି ହସି ॥

ପଣା ଓ ଛତୁଆ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ନାମେ

ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ ଯାହା

ପଣା ଛତୁଆରେ ଆପଣାର ଘରେ

କରନ୍ତି ଆଦରେ ତାହା ॥

ପ୍ରିୟଜନେ ଅର୍ପି ପାନ ଓ ଭୋଜନେ

ରତ ପଣା ଓ ଛତୁଆ

ଆହା କେଡେ ମଜା ଲାଗେ ଏହିଦିନ

ପାନ କରିବାକୁ ପଣା ॥

ପକ୍ବ ବେଲ ଆଉ ଚିନି ଓ କଦଳୀ

ବୁନ୍ଦିଆ ଗୋଲମରିଚ

ସୁସ୍ବାଦୁ ସୁ‐ପେୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି

ଆହା ! କେଡେ ସୁବାସିତ ॥

ମିଶାନ୍ତି ତହିଁରେ ଅନେକ ଦରବ

ରସଗୋଲା ଛେନାପୋଡ଼

ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ ଯା' କେଡେ ସୁଆଦିଆ

ଫେଣ୍ଟା ଯାଇ ଘୋଳ ଗୁଡ ॥

ସେପରି ଛତୁଆ କେଡେ ସୁଆଦିଆ

ଟକଳା ପାଟିରୁ ଲାଳ

ଠକ ଠକ ହୋଇ ନିକିଳି ଆସଇ

ଚାଖିବା ପାଇଁ ବିକଳ ॥

ହୋଇଥାନ୍ତି ଜନେ ଥରେ ଦେଖିଲେ ଯା'

ଖାଇବାକୁ ବଳେ ମନ

ଛତୁଆ ଅଟେ ତା' ଭଜା ଭୁଜା ଗୁଣ୍ତ

ବୁଟ ମଟରର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ॥

ଛତୁଆ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପାଳନ ପାଇଁକି

ଏହିଦିନ ଭକ୍ଷନ୍ତି ସର୍ବେ

ସାରା ଓଡିଶାରେ ମଜ୍ଜି ଯା'ନ୍ତି ଜନେ

ପଣା ଓ ଛତୁଆ ପର୍ବେ ॥

ଏହିଦିନ ଠାରୁ ଗ୍ରୀଷ୍ମର ପ୍ରବେଶ

ବଢେ ଗରମ ଓ ତାପ

ପଣା ପିଇ ଜନେ ତହିଁରୁ ନିସ୍ତାର

ପାଇଁ ପକାଅନ୍ତି ଚାପ ॥

ତୁଳସୀ ମୂଳରେ ଜଳଘଟ ସ୍ଥାପି

ଜଳ ଦିଅନ୍ତି ତାହାକୁ

ଘଟ ତଳେ ଛିଦ୍ର ଦେଇ ସଦା ଜଳ

ପଡେ ବୁକ୍ଷ ଉପରକୁ ॥

ସ୍ବାସ୍ଥ୍ଯ ପାଇଁ ବିଲ୍ବ ବହୁ ଉପକାରୀ

ଶରୀର ଶୀତଳ କରେ

ଅଂଶୁଘାତ ଆଉ ଉତ୍ତପ୍ତ ତାପରୁ

ମଣିଷକୁ ରକ୍ଷା କରେ ॥

ଏଥିପାଇଁ ବିଲ୍ବ ପଣାର ମହତ୍ତ୍ବ

ଅଟେ ବିଜ୍ଞାନସଙ୍ଗତ

ଅବଲୋହିତ ଓ ଅତି ବାଇଗଣୀ

ବିକିରଣୁ ସୁରକ୍ଷିତ ॥

ରଖେ ମଣିଷକୁ ବହୁ ଭାବେ ତାହା

ଉପକାର କରିଥାଏ

ଏଣୁ ଏ ବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନଠୁଁ

ବେଲପଣା ପିଆଯାଏ  ।।