ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଓଠ
ଓଠ
1 min
285
ଓଠ ନୁହେଁ ସେତ ରକ୍ତ ଗୋଲାପ
ମୁଖ ବଗିଚାର ଶୋଭା
ଖାଲି ବାସ୍ନା ନୁହେଁ ଭରିଛି ସେଥିରେ
ଭଲପାଇବାର ଆଭା l
କେତେବେଳେ ସେହି ଓଠ ଭରିଦିଏ
ଦେହରେ ଅମାପ ତାତି
ବେଦନା ଜଗାଇ ଦିଏ ପୁଣି ସିଏ
ନିଦ୍ରାବିହୀନ ରାତି l
ସେହି ଓଠୁ ଯେବେ ଝରିପଡ଼େ ହସ
ତାରାମେଳେ ଜହ୍ନ ଦିଶେ
ଚନ୍ଦ୍ର ନିଶିରେ ନିଶିଗନ୍ଧା ସାଜି
ମହ ମହ ହୋଇ ବାସେ l
ଓଠ ସାଥେ ଯଦି ଓଠ ମିଶିଯାଏ
କରିଦିଏ ଅଗ୍ନିମୟ
ଲାଗେ ସତେ ଅବା କେଉଁ ଛତ୍ରପତି
ସ୍ବର୍ଗକୁ କରିଛି ଜୟ l
ମନ ଆକାଶରେ ଓଠ ଟାଣିଦିଏ
ସାତ ରଙ୍ଗେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ
ଲିଭି ସେ ଯାଏନା ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
କେବେ ବି କାହାର ମନୁ l
ଏହି ଓଠପରେ ଓଠ ଥାପିବାକୁ
କରିଛି କେ କେତେ ଯତ୍ନ
ହରାଇ ଦେଇଛି ଶକ୍ତିକୁ ତାର
ହୋଇଛି ବୀର୍ଯ୍ୟହୀନ l
ଓଠର ସ୍ପର୍ଶକୁ ଅନୁଭବ ପାଇଁ
କିଏ ହରାଇଛି ଜ୍ଞାନ
ସନ୍ୟାସୀରୁ ପୁଣି ସଂସାରୀ ହୋଇଛି
ପାଦେ ଦଳିଦେଇ ମାନ l
କେହି ବୁଝିନାହିଁ ଓଠ ଛଳନାକୁ
ଉଲଗ୍ନ ଯୌବନା ସିଏ
ମହିଷାସୁରରୁ ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଯାଏ
କୁହ ବୁଝିଛିକି କିଏ??
