ନିଷ୍ଠୁର ବାସ୍ତବତା

ଜୀବନର ସରଳ ଦୁନିଆରେ ବୁଲୁଥିଲି 

ଏକ ନିରୀହ ଆତ୍ମାର ପରିଚୟ ନେଇ 

ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଉଜାଡୁଥିଲି

ବିଶ୍ୱାସର ଅତଳ ଭଣ୍ଡାର 

ଆଦରି ନେଇଥିଲି ସମସ୍ତଙ୍କୁ

ନିଜଠୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକା ନିଜର ଭାବି 

ସାଉଣ୍ଟୁଥିଲି ଅଜଣା ରାଇଜରେ

ସାଇତା ଅନେକ ସପନର ମୋତି 

ମାତ୍ର, ବାସ୍ତବତାର ନିଷ୍ଠୁର ପରିପ୍ରକାଶ

ସବୁ କିଛି ଲୋଟିନେଲା 

ଆଉ ଛାଡିଦେଲା ଏକ ଅଜଣା ଗଳି ବାଟରେ 

ଆଜି ଏକ ନିର୍ବୋଧ ମଣିଷ ପରି

କେବଳ ଆକାଶକୁ ଅନେଇ ଠିଆ ହୋଇଛି 

ଆଉ ଆଖିରୁ ଝରି ଯାଉଛି କିଛି ଅମାନିଆ ଲୁହ ||