ମୁଁ'ର ଅସ୍ତିତ୍ଵ

ମୁଁ ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ

ଅଣନିଃଶ୍ଵାସୀ ହୋଇ ପଡିଲି ସିନା

ପାଇଲିନି ନିଜ ଭିତରେ

ପାଦ ମୋର ଥକି ଗଲା

ମନ ମୋର ଦିଗହରା ହୋଇ ପଡିଲା 

ଠିକ୍ ସେଇ ନାଉରୀ ବିନା ନଉକା ପରି

ତଥାପି ଅଙ୍ଗୀକାରବଦ୍ଧ ଏ ମନ କଣ ମାନୁଛି

ସେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ଆଗକୁ ଧାବମାନ

ସଫଳତାର ଭାବାବେଗ ନେଇ

ପାଇଲି ଶେଷରେ ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ଵ

ଖିନ୍ ଭିନ୍ ହୋଇ ସମାନ ଭାଗରେ

ସେ ବାଣ୍ଟି ହୋଇ ଯାଇଛି ଆଉ କାହା ପାଖରେ

କେଉଁଠି କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଶକ୍ତ ରଜ୍ଜୁରେ

କେଉଁଠି ଦାୟିତ୍ଵର ପରିବେଷ୍ଟନୀରେ

ଆଉ କେଉଁଠି ଅନାବିଳ ପ୍ରେମ ଡୋରିରେ

ହୁଏତ ମୁଁ'ର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ମତେ ମିଳିଲା

କିନ୍ତୁ ଆଉ କିଛି ଅସ୍ତିତ୍ଵକୁ ପାଥେୟ କରି