ମୁଁ ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପୀ

ଥିଲା ସେ ସମୟ

ଥିଲା ସେହି ମଧୁୁୁୁର କଥା

ଥିଲା ଯେ ଆହୁରି ଲମ୍ବା କାହାଣୀର

ଅଡ଼ୁଆ ସୁତା ପରି କଥା

କଥା ନୁହେଁ ସେ ତ

ଲାଗୁଥିଲା ମୋତେ ସେ 

ଏକ କବିର କବିତା....।।

ତୁଳୀ ନାହିଁ କି ସେ ଦୃଶ୍ୟ ବି ନାହିଁ

ଖାଲି ପଡିଛି ଏଠାରେ ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପୀର

କେତୋଟି ପୁରୁଣା ସାଇତା ଚିତ୍ର.....।।

ତୁମ ରୁପରେଖ 

ତୁମ ଆଭୀମୁଖ୍ୟ 

ତୁମ ଲାବନ୍ୟା 

ତୁମର ଭାବଭଙ୍ଗୀ

ତୁମର ସେ ଲାଜୁଆ ହସ

ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ ପାରିନାହିଁ ଆଙ୍କି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ.....

ଯଦିଓ ପାରୁଛି ଆଙ୍କି 

ତୁମ ଚିତ୍ରଟିଏ ମନର ତୁଳୀରେ

ଠିକ୍ ରୁପେ ଆସେ ନାହିଁ ତୁମ ସେହି

ସଦ୍ୟ ରକ୍ତିମ ଗୋଲାପର ମୁୁହଁଟି

ଅଦେଖା ଅଦେଖା ପରି ଲାଗେ ମୋତେ

ଏ ବିସ୍ମୃତିର ଡାୟିରୀରେ

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନୁହେଁ କବି

ଅଟେ ମୁଁ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ

ତୁମ ସ୍ମୃତି ଭାବନା ବଗିଚାରେ ।।