ମୋ ସାଧନାର ପଥେ

ମୁଁ ତ ବଞ୍ଚିଛି , ମୁଁ ବଞ୍ଚି ବି ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି

କାରଣ ଏ ପୃଥିବୀ ଏତେ ସୁନ୍ଦର

ଏ ପବନ ଏତେ କୋମଳ

ଏ ଫୁଲ ଏତେ ମନୋମୁଗ୍ଧକର

ଏ ସମ୍ପର୍କ ସବୁ ଏତେ ମମତା ଭରା

ଏଠି କଷ୍ଟ ଅଛି,ଏଠି ଦୁଃଖ ଅଛି 

ହେଲେ ସେ ତ ସବୁ ସାଧନାର 

ଗୋଟେ ଗୋଟେ ପାବଛ।

ତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ

ମୁଁ ହସୁଛି , ମୁଁ ଆହୁରି ହସିବି

ମୋର ଶେଷ ନିଃଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ ତକ

ମୁଁ ହସିବି, ଜୋର ଜୋର ରେ ହସିବି,

ଏଠି ଲୁହ ବି ତ ଅଛି ,ହେଲେ

ସେ ତ ସବୁ ସାଧନାର ପରୀକ୍ଷା,

ସେଥିରେ ମୋତେ ପାସ୍ ହେବାକୁ ପଡିବ।

ମୁଁ ଭାବୁଛି , ମୁଁ ଆହୁରି ଭାବିବି

ହେଲେ ଆଉ ପୁରାତନ 

ଘଟଣା ବଳିର ରୋମନ୍ଥନ କରିବାର

 ଆବଶ୍ୟକତା ବୋଧେ ନାହିଁ,

ଭାବିବି ଆଗାମୀ ଦିନର ଯୋଜନାକୁ ନେଇ,

ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଭାବନା କୁ ନେଇ,

କାରଣ ସେ ତ ସାଧନାର ଗତିପଥ।

ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି,ଖରାପ ସମ୍ପର୍କ ବି ଅଛି

ଖରାପ କୁ ତ ନିଶ୍ଚୟ ଛାଡ଼ିବି,

ଯୋର ଜବରଦସ୍ତ ବାହାର କରି 

ବାହାରକୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେବି,କାରଣ

ସେଥିରେ ମୋର ଉନ୍ନତିର ଲେଶ ନାହିଁ,

କାରଣ ସେ ତ ସାଧନାର ପ୍ରତିବନ୍ଧକ।

ଭଲ ପାଇବି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବି,

ଆଉ କାହାରି ଖରାପ ଗୁଣ ଦେଖିବି ନାହିଁ,

ସେ ଗୁଣ ତ ମୋର ନୁହେଁ,

ସେ ସବୁ ଆଉ କାହାର,

ମୋର କଣ ଯାଏ ଆସେ ସେଥିରେ,

ଏ ତ ସାଧନାର ଗୋଟେ ଗୋଟେ ରହସ୍ୟ l

ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବି

ସିଏ ଶୁଭ ଚିନ୍ତକ ହେଉ ବା ଅଶୁଭ ଚିନ୍ତକ ହେଉ, 

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ବାଣ୍ଟିବି

କିଏ ଦେଉ କି ନ ଦେଉ

ଏ କାମ ମୋର ଚୀରନ୍ତନ ହେଉ,

ଏ ତ ସାଧନାର ଏକ ଏକ ପାବଛ।

ମୁଁ ନିରବ ରହିବି ମୋ ପରମ ଆରାଧ୍ୟ ଙ୍କୁ ସ୍ମରିବି,

ସ୍ମରଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କ

ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରିବି,

କିଏ ମୋ ପାଇଁ କରୁ କି ନ କରୁ,

ଏତ ସାଧନାର ଏକ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ଛାୟାପଥ।

ମୁଁ ଲେଖିବି ମୋ ହୃଦୟର ଭାଷା ଲେଖିବି,

ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଲେଖିବି,

ମୋ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପଢିବାକୁ ଲେଖିବି

 କିଏ ପଢିବାର ଆଗ୍ରହ ନେଉ କି ନ ନେଉ l

 ଏ ସାଧନା ହେବ ମୋ ଲେଖାର

 ଏ ସାଧନା ହେବ ମୋ ବଞ୍ଚି ରହିବାର

 ମୋ ନୁତନଜୀବନ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନର

ଆଉ ଆଜି ଦିନର ଏକ ଦୃଢ଼ ମନୋବଳର।