ମୋ ମ୍ଳାନ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ

ତୁମେ ଥିଲା ବେଳେ

ତୁମେ ଥିଲାବେଳେ ସୂରୁଜ ବି ଥିଲା

ଥିଲା ବି ଜହ୍ନ ଗହଳି

ତୁମେଥିଲ ଋତୁ ସହିତ ସମୟ

ହେଉଥିଲେ କୋଳାକୋଳି

ତୁମେ ଥିଲାବେଳେ ଜିଦିଆ କୋଇଲି

ବୋଲୁଥିଲା କୁହୁକୁହୁ

ତୁମେ ଥିଲାବେଳେ ପ୍ରକୃତିର ଛନ୍ଦ

ହସୁଥିଲା ମୁହୁଃର୍ମୁହୁଃ

ତୁମେଥିଲ ଛାଆଁ ହେଉଥିଲା ହୃଦେ

ମହୁଆ ନିଶାଟା ବୋଳି -୧

ତୁମେ ଚୁପଚାପେ ଅଜଣା ରାଇଜେ

ଯେଦିନୁ ଯାଇଛ ସହୀ

ମନ୍ତର ପରାୟେ ଅନ୍ତରେ ଭରିଲା

ହତାଶାର ହୀମ ଛାଇ

ଘନ ସବୁଜିମା ପାଟକୁ ସାହାରା-

ଡହକ ଦେଲା ଗୋ ଗିଳି -୨

ଆଉ ଉଉଁନାହିଁ ସୂରୁଜ କି ଜହ୍ନ

କୋଇଲି ବୋଲୁନି କୁହୁ

ଋତୁଟା ସତେକି ବାଟ ଭୁଲିଗଲା

ଜାଣିପାରୁନାହିଁ ମୁଉଁ

ସେଦିନ ପରି ଏ ଜୀବନରେ ଝୁଙ୍କ

ହୋଇବନି ମତୁଆଳି