ମିଠା ଦରଦ

ଫୁଲ ନୁହେଁ ଗୋରୀ କଂଟା ତୋ ଚେହେରା

ମୋ ହୃଦୟକୁ ଫୋଡିଦିଏ,

ସେ ମିଠା ଆଘାତ କରେ କଲବଲ

ଦରଦ ତ ଭାରି ହୁଏ

ହାତ ଛୁଆଁ ତୋର ଫୁଲଠୁ କୋମଳ

କଥା ତୋ ମଧୁର ଗପ,

ମୃଗ ନୟନୀ ତୋ ମହନୀ ଚାହାଣୀ

ହୃଦୟେ ମାରଇ ତୋପ

ତୋ ପ୍ରେମ ଜାଲରେ ଛନ୍ଦି ମୁଁ ହୋଇଛି

ଉର୍ଣ୍ଣନାଭି ଜାଲେ ଯେମିତି କୀଟ,

ମିଠା ମରଣକୁ ଅନେଇ ବସିଛି

ଖୋଲି ମୋ ହୃଦ କବାଟ

ଶୋଷି ନେ ମୋତେ ଓଠ ତୋ ଲଗେଇ

ମେଂଟି ଯାଉ ତୋର ଶୋଷ,

ତୋ ଓଠ ଲାଗିଲେ ମୋର ଏ ଛାତିରେ

ହସି ହସି ହେବି ଶେଷ