ମିଥ୍ୟା ସମ୍ପର୍କ

ଦୁନିଆ ଆଗେ ନ       ସମ୍ପର୍କ ବାନ୍ଧିଲେ

       ଚାଲିବା ଯେ ଭାରି କଷ୍ଟ 

ବିଶ୍ଵାସ କରିଣ         ବନ୍ଧୁ ଅରଜିଲି

       ହୋଉଛି ମୁଁ ଛଟପଟ ।

କେବେ ବନ୍ଧୁ କୁହେ      କେବେ ପୁଣି ସଖା

       କେବେ ସେ କୁହଇ ମିତ

ମୁହଁରେ ସରାଗ        ହସ ଫୁଟାଇ ଯେ'

        ପଛ ପଟେ ରଚେ ନାଟ ।

ସ୍ଵାର୍ଥ ଥିଲା ଯାଏଁ        ସଭିଏଁ ଆପଣା

        ନହେଲେ ହୁଅନ୍ତି ପର

ସ୍ଵାର୍ଥ ପୁରିଗଲେ        କ୍ଷଣିକ ମଧ୍ୟରେ

        କରେ ଶତୃଙ୍କ ଆଚାର ।

ଚାତକ ପରି ସେ        ଅନାଇ ରହିଛି

        ଦୋଷ ଟିକିଏକ ପାଇଁ

ପାଇଗଲା କ୍ଷଣି         ଅଳପ ଦୂର୍ବଳ

        ଘଣ୍ଟ ପିଟେ ଢାଇଁ ଢାଇଁ ।

ଭୁଲିଯାଏ ସେହୁ         ଅତୀତର କଥା

        ବିପଦରେ ଥିବା ବେଳେ

ମିତ କହି ତାକୁ         ଆଶରା ଦେଲି ଯେ '

        ଏବେ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚଳେ ।

ଦୁଃଖ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନରେ        ସାଥୀ ହେବା ପାଇଁ

        ବନ୍ଧୁଟେ ଯଦି ବାନ୍ଧିବ

ସେହି ବନ୍ଧୁ ଯେବେ       ବଇରି ସାଜଇ

         କାହାକୁ ଆଉ କହିବ ।

ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ       ବନ୍ଧୁ ଗଢ଼ିନେଲି

         ଆଗ ପଛ ନ ବିଚାରି

ପଛ କଥା ସବୁ         ଭାବିଦେଲା କ୍ଷଣି

        ମୁଣ୍ଡ ଯାଉଛି ମୋ ଘୂରି ।

ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା         ଆଜି ବକ୍ଷ ସାରା

        ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ହାହାକାର 

କାୟା ଅଛି ସିନା        ଶ୍ଵାସ ନାହିଁ ମୋର

         ସାଜିଛି ଜଡ଼ ପଥର ।

ଶତ ଚେଷ୍ଟା ଆଜି        କରୁଛି ମୁଁ ମୂଢ

         ଲଭିବାକୁ ପିଲାଦିନ

ଥିଲା ହସ ଖୁସି         କେବଳ ନଥିଲା

         ଅହଂ ଛଳନାର ସ୍ଥାନ ।

ପରଖି ନିରେଖି         ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧିବ ହେ

        ଯେ ଥିବ ସରଳ ମନା

ନହେଲେ ଭୋଗିବ       ଅନେକ କଷଣ

        ମିଳିବ ମିଥ୍ୟା ଲାଞ୍ଛନା ।