ମେଘ

ଧରଣୀର କନ୍ୟା ମେଘ

ଗରଜେ ସତେକି ବାଘ

ବରଷକେ ଥରେ ଆସଛି

ଦେଖାଏ କେତେ ବାଗ

ମାଟି ମାଆ ମନ ଖୁସି

ବର୍ଷା କୁ ଦେଇ ଆଉଁସି

କହେ ମେଘକୁ ଗାଇଯା

ସଂଗୀତ ସୁମଧୁର ରସ ରାଗ

ଓଦା କରିଦେଇ ମାଟିମାଆ

କରିଦେ ସୁଜଳା ସୁଫଳା

ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳା ବହୁ ଉତ୍ତରା ବାଆ

ଘଡଘଡି ଚଡଚଡ଼ି ବିଜୁଳି ଆଣି ଆ

ଧରାରେ ବରଷି ଯାଆ

ପିଲାମାନ ସବୁ ଡଙ୍ଗା ଭସାଇବେ

ହୁଅ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହା

ଜର ରୋଗ ଦୁଃଖ ନ ଆସୁ

କୃଷକ ଭାଇ ଧାନ ମୁଗ ବିରି

ଫସଲ କରି କାଟିବ ଧରି ଦାଆ

କେତେ ରଙ୍ଗ ଫୁଲ ଫୁଟି

ବାସ ଯିବ ତାର ଛୁଟି

ଛତା ହାତେ ସ୍କୁଲ ଯାଆ

ମନଦେଇ ମୁନା ମୁନି ପଢ଼ୁ ଥାଆ ।