ମାୟାମୃଗ

ଧାଉଁଥା ତୁ ଅହରହ

 କେତେ ବଳ ଅଛି ତୋର

ଆଗରେ ମାୟାମିରିଗ

 ପଛରେ ତୋର ସଂସାର

ତ୍ରାହି ଲକ୍ଷ୍ମଣର ଡାକ

 ବାଜିବନି କର୍ଣ୍ଣେ ତୋର

ବ୍ୟାଧ ବେଶେ ଆସିବେନି

 ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ରଘୁବୀର

ତ୍ରେତୟା ରେ ମାୟା ମୃଗ

 ଧାଉଁ ଥିଲା ଜଙ୍ଗଲରେ

ନାମ ସିନା ବୃଥା ମାୟା

 ଥିଲା ସତ୍ୟ ସନ୍ଧାନରେ

କାହିଁକି ସେ ଦୁରାଚାରୀ

 ହାତେ ତାର ଯିବ ପ୍ରାଣ

ପ୍ରାଣ ପିଣ୍ଡ ଉଡ଼ି ଯାଉ

 ଚକ୍ଷୁ ଦେଖୁ ନାରାୟଣ

ମାୟା ମୟ ଏ ସଂସାର

 ସର୍ବତ୍ର ମାୟା ବନ୍ଧନ

ସୁନା ମୃଗ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ 

 ମରୀଚିକା ଏ ଜୀବନ

ମୃଗ ପଛେ ଧାଉଁ ଧାଉଁ

 କ୍ଳାନ୍ତ ହେବୁ ଯେଉଁ ଦିନ

ମୃଗ ନୁହେଁ ତୋ ବକ୍ଷ ରେ

 ବାଜିବ ବ୍ୟାଧର ବାଣ

କେତେ କେତେ ମାୟା ମୃଗ

 ସବୁ ତ ମାୟା ଜଙ୍ଗଲ

ସେ ଜଙ୍ଗଲେ ପଥିକ ତୁ

 ମାୟା ମୃଗ ତୋ ନିଜର

ମାୟା ଥିବ ବନ ଥିବ 

 ମୃଗ ଥିବ ତୁ ନ ଥିବୁ

ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଡାକୁ ଥିବୁ

 ଶେଷନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିବୁ