ଲୁହ

ହଁ ,କେତେ ଆପଣାର ସେ 

ସବୁବେଳେ ପାଖେ ପାଖେ ରହି 

କିଛି ନା କିଛି ଚେତାବନୀ ଦେଇ ଚାଲିଥାଏ ,

କିଏ ବା ଏଭଳି ବନ୍ଧୁ ହେବ ଯେ !

ଯିଏ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ବି ତୃପ୍ତିରେ ବି

ଶାନ୍ତିରେ ବି ସ୍ଵସ୍ତିରେ ବି ,

ଉଷ୍ମତାରେ ପୁଣି ଶୀତଳତାରେ

ଅପ୍ରାପ୍ତିରେ ବୋଧ ଦିଏ ତ 

ଅଶାନ୍ତିରେ ସାନ୍ତ୍ଵନା

ବନ୍ଧୁ ଭଳି ବନ୍ଧୁଟିଏ

ସବୁତକ ନିଜେ ହଜମ କରି

ଛତାଭଳି ଛାୟା ଦେଇଥାଏ ।

ସବୁ ଅଭାବକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ ନିମିଷକେ

ସେ ମୋର ଅତି ଆପଣାର

ମୋ ନୟନରେ ଭରିଥାଏ

ସେ ତ ଲୁହ !