ଲୁହ ହିଁ ନିଜର
ଲୁହ ହିଁ ନିଜର
ହୃଦୟ ର ଏଇ ଶୂନ୍ୟ ପଥରେ
ବାଟ ଚାଲୁ ଥାଅ ଏକା
ସବୁ ଏଠି ଭାଇ କୁଣିଆ ସମାନ
ନୁହେଁ କାର ଜାଗା ପକ୍କା.........l୧l
କିଛି ନାହିଁ ଏଠି କାହାର ନିଜର
ସମୟ ଡୋରୀରେ ବନ୍ଧା
ଆଜି ଥିଲେ ଭାଇ କାଲିକି ନଥିବ
ଏ ପରା ଦୁନିଆଁ ଧନ୍ଧା.......l୨l
ମୋର ମୋର କହି ଯେତେ ତୁ ସଞ୍ଚଇ
ଛାଇ ବି ନୁହଁଇ ତୋର
ଉଜ୍ଜଳ ଆଲୋକେ ଘନ ଅନ୍ଧକରେ
କରି ଯାଏ ସାତ ପର........l୩l
ଦୁଃଖ ବେଦନାରେ ଲୁହ ଏକା ସାଥି
ବୋହି ଯାଏ ଧାର ଧାର
ନୁହେଁ କେ ନିଜର ସବୁ ସମୟର
କୋହର ବେଦନା ତୋର ........l୪l
ଭଲ ମନ୍ଦ ଭାଇ କିଏ ବୁଝେ ନାହିଁ
କଥାର ମହକେ ଆଜି
ଭାବନା ରାଇଜେ ଭାବୁଥିବୁ ଏକା
ଟଙ୍କା ମରିଯିବ ବାଜି.............l୫l
ଦୁଃଖର ବେଦନା ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଲୁହ ଧାରେ ବୋହି ଯାଏ
ମୂକ ହେଉ କିବା ବଧିର ସେ ହେଉ
କୋହ ସବୁ ଧୋଇ ନିଏ..........l୬l
ବଦଳେ ସମୟ ବଦଳେ ନିଅତି
ଦେଖି କିବା ସହି ହୁଏ
କପାଳ ଫାଟିଲେ ର୍ଦୁଭାଗ୍ୟ ଆସିଲେ
ଲୁହ ଧାର ବହି ଯାଏ.............l୭l
ଅକୁହା ବେଦନା ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା
କାହାକୁ ବା କହି ହୁଏ
ଏକା ଏକା ହୋଇ ,ପଲଙ୍କରେ ଶୋଇ
ଲୁହ ଖାଲି ଝରୁ ଥାଏ........l୮l
ଆଜି ମରିଗଲେ କାଲିକି ଦିଦିନ
ଖୋଜିବ କାହାକୁ କିଏ
ଲୁହ ହିଁ ନିଜର ଆଉ ସବୁ ପର
ଝରୁ ଥିବ ମଲା ଯାଏ ........l୯l
