କ୍ଷତାକ୍ତ ଆତ୍ମା

କେତେବେଳେ ବଜରଙ୍ଗ ଦଳ

ସଭ୍ୟଙ୍କ ଲାଠି ମାଡ଼ ତ

ଆଉ କେତେବେଳେ

ରାଜ୍ୟ ମହିଳା କମିଶନ ଅଧ୍ୟକ୍ଷାଙ୍କ

ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ା,

ତଥାପି ଫିକା ହୁଏନା

ଲାଲ ଗୋଲାପର ରଙ୍ଗ,

ଝାଉଁଳି ଯାଏନା ତା'ର

ନରମ ପାଖୁଡା

ଅବା ଊଣା ହୁଏନା

ନାଗର ଓ ନାଗରୀଙ୍କ

ଉଦଣ୍ଡ ଆଖଡ଼ା l

କ୍ଷଣିକ ସୁଖର କ୍ଷୁଧାରେ କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ

ମରୀଚିକାର ମାୟାରେ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ଉଭୟେ

ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ,

ବିସ୍ମରି ପିତା ମାତା ଭଗ୍ନୀ ଭ୍ରାତା

ଆପଣା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଧ ଆଉ

ଆଗତ ଭବିଷ୍ୟତ l

କାଁ ଭାଁ ସାକ୍ଷାତରେ ଗଢି ଉଠିଥିବା

ସମ୍ପର୍କର ବାଲିଘର,

ଧୋଇଯାଏ ଉତ୍ତାଳ ଢେଉରେ

କଟାକ୍ଷ କରେ ସମୟ

ଯବନିକା ପଡେ ନାଟକର l

ଅନୁତାପ ଅନଳରେ ଡହଳ ବିକଳ

କେବେ ଦୁଇଟି ଆତ୍ମା

ତ କେବେ କଳିକା ବୃନ୍ତଚ୍ୟୁତ

ଅବା ନିର୍ଭୟା ନ୍ୟାୟ କବଳିତ

ନିଃସହାୟ ନାୟକ,

ଘନ କୁହେଳିରେ ପଲକେ ମିଳେଇ ଯାଉଥିବା

ପ୍ରେମ ଦିବସର ଏଇ କିବା

ବାସ୍ତବ ମହକ,

ପ୍ରେମର ପ୍ରତୀକ