କ୍ଷୋଭ..ପ୍ରବାସୀ ପୁତ୍ର ର

ତୋତେ ଛାଡି ମାଆ ରହିଲି ବିଦେଶେ

ଭୁଲିଗଲି ସ୍ନେହ ତୋର

ଆଜି ମୁଁ ଝୁରୁଛି ତୋର ମ୍ରୁତ୍ୟୁ ପରେ

ଝରୁଛି ମୋ ଅଶ୍ରୁ ଧାର

ଅନୁତାପାନଳେ ହ୍ରୁଦୟ ମୋ ଜଳେ

ଅବଶେଷେ ହୁଏ ଖାର

ସେ ଖାର ଭିତରେ ଅଣ୍ଡାଳି ହେଉଛି

ମା ତୋ ମମତା ଝର