କୋମଳ ଭାବନା

କାକରର ଢୋକ ଗିଳେ

କୁହୁଡ଼ିର ଆଲିଙ୍ଗନ ଲୋଡ଼େ

ମଧୁରତାର ବାଲି ଘର ତୋଳେ

କୋମଳ ପାଖୁଡ଼ା ତାର

ମହୁମାଛି ପାଇଁ

ମୁକ୍ତାର ଦରଜା ଖୋଲେ

ସକାଳର ରେଶମୀ ଖରାରେ

ଦୋଳି ଝୁଲେ

ପ୍ରୀତିର ରଙ୍ଗରେ ଚିଠି ଲେଖେ

ଗୋଲାପୀ ଅକ୍ଷରେ

ଦି ଦିନିଆ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝେ

ଦୁଇ ଟୋପା ଯୌବନର

ଚିତ୍ରାୟିତ ରୂପ ଆଙ୍କେ

ସମୟର କାନ୍ଭାସ୍ ଉପରେ

ଫୁଟୁ ଥାଏ ଝରିବାକୁ

ହସୁଥାଏ ଝୁରିବାକୁ

ସବୁଜିମାର ବିସ୍ତୃତି ଭିତରେ ।