କଳଙ୍କ

କଳଙ୍କ . . . .

 କେଉଁ କ୍ଷେତର ଅନାବନା ଲଟା ଯେ,

ଉପାଡି ଫିଙ୍ଗି ଦେବୁ?

କାହା ଚରିତ୍ରରେ ଲାଗିଗଲେ ଥରେ

ଛାଡେ ନା ..

ଜୀଇଁ ଥିବା ଯାଏ ॥

ଏ କଳଙ୍କି ..

ଲୁହାରେ, କାଠରେ

ସଜୀବ, ନିର୍ଜୀବ ସବୁଠି

ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ରୂପରେ

ଏଇ ଦେଖୁନ  

ଜହ୍ନରେ ବି  ।

ଛାଡ଼ ସେ କଥା

ଏବେ ସଜାଗ ରହ

ଏହି କରୋନା ସତର୍କ ଭଳି

କିଛ ନିୟମ କର

ହାତେ ଧର

କଳଙ୍କରେ ହାତ ରଖନା

ତୁ ଏକଦମ୍ ନିଷ୍କଳଙ୍କ

ଦେଖ ଆଇନା ।।