କଳାକୃଷ୍ଣ ର ଭାବପୀରତି

   ଗୋପୀ ମନୋହାରୀ ବ୍ରଜବିହାରୀ,

   ବଂଶୀ ର ସାତସୁର ଶୁଣି ଗୋପନାରୀ,

   ମୋହାବିଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜକୁ ଯାଆନ୍ତି ଭୁଲି,

   କଳାକୃଷ୍ଣ ର ସେ ଭାବ ପୀରତି, 

   ମନ ମୋହି ନିଏ ତା ଚାହାଣୀ,

   ଗୋପନାରୀ ହୁଅନ୍ତି ବାଇ ।

   କୁଞ୍ଜ ବନେ ଅଧୀର ରାଧିକା ରାଣୀ,

   କୃଷ୍ଣ ନାଗରର ପ୍ରୀତି ଭାବ ରେ ବାୟାଣୀ,

   ଖୋଜେ କଦମ୍ବ ବନେ ରାଧିକାରାଣୀ,

   କଳାକାହ୍ନୁ ର ପ୍ରୀତି ପାଗଳିନୀ,

   ଘୁରି ବୁଲୁଥାଏ ରାଧା ନିଜକୁ ଭୁଲି,

   ଖୋଜୁଥାଏ ତା ବ୍ରଜବିହାରୀ ।

  ରୁଣୁଝୁଣୁ ବାଜେ ଯେବେ ପୟରେ ପାଉଁଜି,

  କୃଷ୍ଣ ନାମ ନେଇ ଗୋପପୁର ଯାଏ ମଜ୍ଜି,

  ମଧୁର ମଧୁର ଅଟଇ ସେ ଭାବ ପୀରତି,

  କୃଷ୍ଣ ନାମ ସେ ପୀୟୂଷ ପାନ କରି,

  ସଂସାର ସାଗର ଯାଆନ୍ତି ତରି,

  ହେ ବ୍ରଜବନ୍ଧୁ କୁଞ୍ଜବିହାରୀ।