କିଛି ଶେଷକଥା

ଶବ୍ଦର ସାଗର   ତଟ ପର୍ଯ୍ୟଟନ

   ମେଲାଣି ନେବାର ବେଳା

କେମିତି ଭାବରେ  ବିତିଲା ସମୟ

   ନିମିଷେ ମାତ୍ର ଲାଗିଲା ।

କଳ୍ପ ବେଳାବୁକେ  ପିଟୁଥିଲା ମଥା

     ଶବଦ ତରଙ୍ଗମାଳା

ଗୋଟାଉଥିଲି ମୁଁ  ଶଙ୍ଖ ଓ ଶାମୁକା

    ରଙ୍ଗ ବାଛି ମନଲୋଭା ।

ମାତିଗଲି ଖେଳେ   ନାଚିଲି ଗାଇଲି

     ମନ ଫୁଲାଣିଆ ଗୀତ

ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସେ   ଗଢିଲି ମନ୍ଦିର

     ବାଲୁକାର ଚକ ରଥ ।

ବାଲି ରେଣୁ କଣେ  ଦାରୁ ଶବ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମ

      ଅରୁପର ସୃଜି ରୂପ

ମନର ବେଦନା   କରିଲି ପ୍ରକାଶ

      ସମର୍ପିଲି ଅର୍ଘ୍ୟ ଧୂପ ।

ବେଳା ରତ ରତ  ଅଭାବ ସୁଯୋଗ

      ଦରଶନ ଦୁରଲଭ

ଘେନିବେ ନୈବେଦ୍ୟ  ଶବ୍ଦ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି

    ଦୋଷାଦୋଷ ନ ଧରିବ ।

କଟୁ ଦୁଃଖ ଦୈନ ଅନ୍ଧାର ରଜନୀ

     ପୂରୁବେ ସୂରୁଜ ଉଁଉ

ମନ ସରୋବରେ  ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କମଳ

     ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହେଉ ।

ବିଭୁଙ୍କ ପ୍ରସାଦୁ  ସାହିତ୍ୟ ଦର୍ପଣ

     ହେଉ ସ୍ୱଚ୍ଛ ପ୍ରତିଭାତ

ଅୟରାମ୍ଭ ହେଉ  ସର୍ଜନର ଯାତ୍ରା

     ନୂଆବର୍ଷ ସୁପ୍ରଭାତ ।

ସାବଲୀଳ ହେଉ  ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ସୁନ୍ଦର

    ହରୁ ଜୀବନର ବ୍ୟଥା

ଶବ୍ଦ ଅଭିମନ୍ତ୍ର   ହେଉ ପୁଲକିତ

    ସାରମର୍ମ ଶେଷକଥା ।