"କବିତା ଲେଖାରେ ପାଗଳ ହୋଇଛି ମୁହିଁ

ଲେଖେ ମୁହିଁ କବିତା

ସମୟ ସୁବିଧା ଦେଖି

ରାଗି ଯାଏ ଘରଣୀ

ହାତେ ମୋବାଇଲି ଦେଖି

ନିତି ଗାଳି କରେ

କାମ ତୁମ କିଛି ନାହିଁ

ନିତି କ'ଣ କର

ମୋବାଇଲିଟିକୁ ଚାହିଁ

ମୋବାଇଲି ପାଇଁ

ସବୁତ ଯାଇଛ ଭୁଲି

ପିଲା ଛୁଆ ପାଠ

ଯାଉ ପଛେ ତାଙ୍କ ଚୁଲି

କିଲାଭ ମିଳିବ

ନିଆଁ ଗିଳା ସେଇଥିରୁ

କାହିଁ ନଷ୍ଟ କର

ପିଲାଙ୍କୁ ପାଠ ପଢାରୁ

କବିତା ଲେଖାରେ

ପାଗଳ ହୋଇଛି ମୁହିଁ

ଲେଖଇ କବିତା 

ପଛେ ଗାଳି ଖାଇ ଖାଇ

ଇଏ କି ନିଶାରେ

ମଦ ଭାଙ୍ଗରେ ନଥିବ

ଯିଏ ଯାହା କହୁ

ସହଜେ ଛାଡି କି ହେବ

ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ମୋର

ସମ୍ମାନ କି ମାନ ପତ୍ର

ଲେଖିବି କବିତା

ନେଇ ସମାଜର ଚିତ୍ର

ମିଳି ଗଲେ ଟିକେ

ସାବାସି , ପ୍ରଶଂସାଟିଏ

ଖୁସି ହେଇ ଯାଏ

ଲେଖାରେ ସାର୍ଥକ ହୁଏ

ଏତିକି ଟିକିଏ

ପାଇ ଗଲେ ସତେ ମୁହିଁ

ସବୁ ଭୁଲି ଯିବି

ଦୁଃଖ ତ କରିବି ନାହିଁ