କାଳୀୟ ଦଳନ

ତ୍ରିଭଙ୍ଗି ଠାଣିରେ ବାଳ ଗୋପାଳ

ମୟୁର ଚନ୍ଦ୍ରିକା ତା ବାଙ୍କ ଚୁଳ।

ଶ୍ରୀ ହସ୍ତେ ବଇଁଶୀ ବଜାଉଛି ହସି 

କାଳନ୍ଦୀରେ ପଶି ନାଗ ଚୁଳେ ବସି

ସେ ରାଧା ରମଣ ନନ୍ଦ କୁମର। l0l

ଗରୁଡ଼ ନ ପଶେ କାଳୀୟ ଜଳେ

ଅଭିଶାପ ପାଇ ପଶିଛି ବିଳେ

ନିର୍ଭୟେ କାଳୀୟ, ବଢ଼ାଇଛି କାୟ

ହ୍ରଦର ଜଳକୁ କରି ବିଷ ମୟ,

ଜୀବେ ନ ଯାଆନ୍ତି ତାହାର କୂଳ.l1l

ପଶିଲେ ଗୋବିନ୍ଦ କାଳନ୍ଦୀ ହ୍ରଦେ

ଦଳିଲେ କାଳୀୟ ଦର୍ପକୁ ପାଦେ

ପଶିଲେ ଶରଣ, କଶ୍ୟପ ନନ୍ଦନ

ଛାଡିଲେ କାଳନ୍ଦୀ ନାଗେ ତତକ୍ଷଣ

ହ୍ରଦ  ଜଳ  କରି  ଅମୃତ  ତୁଲ। l2।