ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
କାହ୍ନା ଆସୁଛି
କାହ୍ନା ଆସୁଛି
କାହ୍ନା ଆସୁଛି ତା ବଇଁଶୀଟି ଧରି
ଗୋପରେ ପଡୁଛି ହୁରି ।
ସଜବାଜ ଏବେ ହେଲେଣି ସରବେ
କାହ୍ନାର ଗୁଣ ସୁମରି ॥୧॥
ଦେଖିବେ କାହ୍ନାକୁ ଖେଳିବେ ତା ସଙ୍ଗେ
କେହି ବା କରିବେ ଅଳି ।
ଗୋପଗୋଈଗଣ ସହଜେ ବିକଳ
କରିବେ ସେ ରାସ କେଳି ॥୨॥
ରାଧା ମନପ୍ରାଣ ଅଛି କାହ୍ନା ସଙ୍ଗେ
କିଛି ନପାରଇ କହି ।
କାହ୍ନାର ଆସିବା ପଥକୁ ରାଧିକା
ବସିଅଛି ରହି ଚାହିଁ ॥୩॥
କଂସର ପ୍ରତାପ ବଢେ ଦିନୁଁଦିନ
ଧରଣୀ ନପାରେ ସହି ।
ବିକଳେ କରିଲା ରୋଦନ ଆବର
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜଣାଏ ଯାଇ ॥୪॥
ଭାରା ମୁଁ ସହିବା ହେଲାଣି ଦୁସ୍କର
ପ୍ରତିକାର କର ସାଇଁ ।
କୁଶପାଣି ଶୁଣି ଜଗନ୍ନାଥେ ଭଣି
କୃପା କରିବା ଗୋସାଇଁ ॥୫॥
ଧରଣୀର ଦୁଃଖ ହେଲା ଅପ୍ରମିତ
ଆଉ ସେ ନପାରେ ସହି ।
ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ବୋଲନ୍ତି ଭାରତୀ
କରୁଣା କଟାକ୍ଷେ ଚାହିଁ ॥୬॥
କିଛି ନ ବିଚାର ଗୋପେ ଜନମିବୁ
ଆମ୍ଭେ କିଛିଦିନେ ଯାଇ ।
ନାଶ କରି କଂସ ଧରଣୀ ଯାତନା
ବିନାଶିବୁ ସତ୍ଯ ଏଇ ॥୭॥
ଦେବକୀ ଉଦରୁ କଂସ ବନ୍ଦୀଘରେ
ଜନମ ହୋଇଲେ କାହ୍ନା ।
ଯେତେ ଲୀଳା କଲେ ଭାଗବତ ବୋଲେ
ବ୍ୟାସ କରିଲେ ବର୍ଣ୍ଣନା ॥୮॥
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଶତ ପଚିଶ ବରଷ
ଲୀଳା ଖେଳା କରି କାହ୍ନା ।
କଂସ କେଶୀ ଆଦି ଅସୁର ବିନାଶି
ଅମୃତ କଲେ ଯମୁନା ॥୯॥
ଧରାଭାରା ହରି ସ୍ୱବଂଶ ସଂହରି
ସ୍ବଧାମ ଗମିଲେ କାହ୍ନା ।
ପ୍ରତି ବରଷ ସେ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନ
ଧରାକୁ ଆସନ୍ତି ସିନା ॥୧୦॥
ନାମ ଏକ ତାର ଯିଏ ଉଚ୍ଚାରଇ
ପଥେ ଯେ ସ୍ମରଣ କରେ ।
କାନରେ ତା ନାମ ପଡିଗଲେ ଥରେ
ସେ ନାମ ତାହାକୁ ତାରେ ॥୧୧॥
ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଆସି ହୁଏ ଉପଗତ
କାହ୍ନା ଆସୁଛି ଆମର ।
ସ୍ୱାଗତ କରିବା ଶରଣ ପଶିବା
ସଂସାରୁ ହେବା ଉଦ୍ଧାର ॥୧୨॥
