ଜୀବନ ଏକ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର

ଜୀବନ ଶିଖାଏ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଏଠି

ଘାତ ପ୍ରତିଘାତ ଦେଇ

ତେଣୁ ଏ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିରହି ଥାଏ

ଅନଳର ଶିଖା ଥାଇ ।

ପାଦେ ପାଦେ ଏଠି ପଡ଼ଇ ବିପଦ

ଆକସ୍ମିକ ଚମକରେ

ଟଳମଳ ହୁଏ ଜୀବନ ପ୍ରଦୀପ

ଘାତ ଏହି ସହିବାରେ ।

କ୍ଷଣିକ ଘାତରେ ଟଳିପଡେ ଯିଏ

ଦୁଃଖେ ହୋଇ ଅଣାୟତ

ହାର ମାନିଯାଏ ହେବାକୁ ସୈନିକ

ବନିବାକୁ ଖଣ୍ଡାୟତ ।

ବାଜେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ଆହ୍ଵାନର ଭେରୀ

ରଣକ୍ଷେତ୍ର ହୋଇ ସଜ୍ଜା

ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢିବାକୁ ହୁଏ

ପଳାୟନେ ନାହିଁ ମଜା ।

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଏଠି ନିତି ଚାଲୁଥାଏ

ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ପକ୍ଷ

କୌରବ ସଜ୍ଜିତ ଲୋଭ ଓ ପିପାସା

ପାଣ୍ଡବ ନ୍ୟାୟରେ ଦକ୍ଷ ।

ଯୋଗେଶ୍ଵର କୃଷ୍ଣ ବିବେକ ରୂପରେ

ବୋଲୁଛନ୍ତି ଗୀତାବାଣୀ

ଶୁଣି ପାରିବ ଯେ ହେବ ସେ ଅର୍ଜୁନ

ଜୀବନ ନେବ ସେ ଜିଣି।

ଜିତିବାରେ ଲୟ କରି ମନେ ଥୟ

ଲଢିବା ସାହସ ବାନ୍ଧି

ହାରିବାରେ କାହିଁ ମନ ବଳାଇବା

ବିଷୟା ମାୟାରେ ଛନ୍ଦି ।

କର୍ମ ଆମ ଗୁରୁ କର୍ମ ଯେ ଈଶ୍ଵର

କର୍ମକୁ କରିବା ପୂଜା

କର୍ମ ବିନା ଏହି ଜୀବନ ସୁଅରେ

ଭୋଗିବାକୁ ହୁଏ ସଜା ।

ଭାରତୀ ପ୍ରଭା ପଣ୍ଡା