ଝିମିଟି ଝାଇଁ

ମୁଣ୍ଡେ ଓଡ଼ି ଟୋପି

ପାଦେ ପିନ୍ଦିଦେଇ ବୁଟ୍

ସୁନ୍ଦରୀ ନୋନି କେଡେକ୍ ନିମାନ

ପିନ୍ଦି ଦେଇ ଶୀତ୍ ସୁଟ୍

ଗୁଲା "କୋଷାଗୁମଡା"(କାକର)

ଚିତ୍ରକୁଟ ହୋଇଗଲା ପାଗଲ୍

ସରଗର ପରି କିଏ ଆସି

ଫୁକି ଦେଲା କାଇ ଗରଲ୍

କାଇ ନିମାନ କାକର ହେଲା

ନାନା ପ୍ରକାର୍ ଟୋକି

ସବୁ ଟୋକି ଭିତରେ ଇ ପରୀ ଆଇ

ସବୁର୍ ଆକି ଗଲା ଲାକି

ତାର କବିତା ମଧୁର ଗୀତା

ତାର ଶୋର କୋଈଲ୍ ତାନ୍

ତାର ଚାଲି ଦେକି ଢ଼ଙ୍ଗଡ଼ା ଚମକେ

ଛାତି ଭିତର୍ ଠନ୍ ଠନ୍

ଧଏନ୍ ମାପରୁ ସରଗ ପରୀ

ତାର ସରିକେ ନାଇଁ ନିମାନ୍

ଝଟକେ ଦେଖିଲେ ଆରି ମନ୍ ଡାକେ

ଧକ୍ ଧକ୍ ହେସି ପରାନ୍

ହେଲେ ଆମର ସିଏ ସୁଆଗି ଚେଚେ

ଆମର ଘରର ବତୀ 

ତାର ବିନା ଆମର କାକର-ଘର

ଅନ୍ଧାର ଅନ୍ଧାର ରାତି