ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଛି ଭାରତ ମାଆ

ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଛି ଭାରତ ମାଆ ୲

କି ଥିଲା ଏ ଦେଶ କି ହେଲା ଆହା ! ॥୧॥

ଋଷି ମୁନିଙ୍କର ଥିଲା ଏ ଦେଶ ୲

ଜନମିଲେ ସୁଜ୍ଞ ବିଜ୍ଞ ଅଶେଷ ॥୨॥

ବିତରିଲେ ବିଶ୍ବେ ଆଲୋକ ଧାରା ।

ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲା ଜଗତ ସାରା ॥୩॥

କେତେ ଶୂର ବୀର ହେଲେ ଜନମ ।

କରିଗଲେ ନିଜ ନିଜ କରମ ॥୪॥

ବିଦେଶୀ ଆସିଲେ ବଣିଜ କରି ।

ଧରିଲେ ଏ ଦେଶ ଶାସନ ଡୋରି ॥୫॥

ବେଦଜ୍ଞାନ ସୁନାରୂପା ଲୁଟିଲେ ।

ସଂସ୍କୃତି ତାଙ୍କର ବିସ୍ତାର କଲେ ॥୬॥

ପରାଧୀନ ହେଲା ଭାରତ ମାଆ ।

ବିକଳେ କାନ୍ଦିଲା ଦିଶିଲା ରାହା ॥୭॥

ବଳିଦାନ ଦେଲେ କେତେ ସୁପୁତ୍ର ।

ସ୍ଵାଧୀନ ହୋଇବ ଦେଶ ଭାରତ ॥୮॥

ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଅହିଂସାର ବାରତା ।

ଆଣିଦେଲା ଏ ଦେଶ ସ୍ବାଧୀନତା ॥୯॥

ସ୍ବପନ ଥିଲା ତାଙ୍କ ରାମ ରାଜ୍ଯ ।

କି ଥିଲା ଏ ଦେଶ କି ହେଲା ଆଜ ॥୧୦॥

ଚୋରି ଡକାୟତି ହତ୍ୟା ଲୁଣ୍ଠନ ।

ଠକାମି ଗୋଲାମି ନାରୀଧର୍ଷଣ ॥୧୧॥

ସାଇବର ଠକେଇ ଯାଇଛି ବଢି ।

କିଳାପୋତେଇ ତ ବସିଛି ମାଡି ॥୧୨॥

ନାରୀ ରହିଅଛି ଅସୁରକ୍ଷିତ ।

ହୁଣ୍ଡା ଗୁଣ୍ଡାଙ୍କର ଚଳେ ରାଜତ୍ବ ॥୧୩॥

ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ରହେ ନୀରବ ହୋଇ ।

ଅସାମାଜିକଙ୍କ ଭୟ ନାଚଇ ॥୧୪॥

ରକ୍ଷକ ସାଜିଛି ଭକ୍ଷକ ଏଠି ।

ପାଟି ଫିଟାଇଲେ ବସିବ ଲାଠି ॥୧୫॥

ମାନବୀୟ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ହଜିଛି ।

ଧରାହେଲେ ଚୋର ଜେଲ୍ ଯାଉଛି ॥୧୬॥

ଜେଲରୁ ବାହାରି ପୁଣି ସେ ଚୋରି।

ଜେଲକୁ ଘର ସାରିଛି କରି ॥୧୭॥

ରାଜନୀତି କଥା ବଡ ଗହନ ॥

ସହିବା ଲୋକର ଯାଏ ଜୀବନ ॥୧୮॥

ଝିଣ୍ଟିକା ମାରି ବଣି ପୋଷା ନୀତି ।

ସରକାରୀ ବାବୁ ଏବେ କରନ୍ତି ॥୧୯॥

ମାଓବାଦୀ ଦେଶେ ଅଛନ୍ତି ପୂରି ।

କିଏ ସେ ପାରିବ ସଭିଙ୍କୁ ଧରି ? ୨୦॥

ସନ୍ତ୍ରାସବାଦୀ ଏ ଦେଶ ଭିତରେ ।

କାଣ୍ଡ କରୁଛନ୍ତି କେତେ ପ୍ରକାରେ ॥୨୧॥

ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଛି ଭାରତ ମାଆ ।

କିଏ ଏବେ ତାର ହୋଇବ ସାହା ॥୨୨॥

ଏକ ମନ ଏକ ପରାଣ ହୁଅ।

ଜାତୀୟ ପତାକା ତାର ଉଡାଅ ॥୨୩॥

ସେ ପତାକା ତଳେ କର ଶପଥ ।

ମୋ ଦେଶବାସୀଏ ହୁଅ ଜାଗ୍ରତ ॥୨୪॥

ଦେଶପ୍ରେମ ବହ୍ନି ଆସ ଜାଳିବା ।

ଦୁର୍ନୀତିର ମୂଳ ଛେଦ କରିବା ॥୨୫॥

ସରବେ ହସିଲେ ମାଆ ହସିବ ।

ଦୁଃଖ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ ତା ଦୂର ହୋଇବ ॥୨୬॥