ଏ କି ବିଚାର

ଏମିତି କାହିଁକି ହେଲା

ମଣିଷର ଏଇ ସରଳ ଜୀବନେ

ବିଷ କିଏ ଭରିଦେଲା

ତୁମେ ତ ମଣିଷ ମୁଁ ତ ମଣିଷ

ଜୀବନ ଜୀଇଁଛେ ସର୍ବେ

ତୁମେ କାହିଁପାଇଁ ବଡଲୋକ ହେବ

ମୁଁ ସଢୁଥିବି ଅଭାବେ I

ତୁମେ କାହିଁପାଇଁ ଘିଅ ସର ଖାଇ

ଦୁଧରେ ଧୋଇବ ହାତ

ମୁଁ କାହିଁପାଇଁ ଭୋକିଲା ପେଟରେ

ଖୋଜୁଥିବି ମୁଠେ ଭାତ

ସତେ କଣ ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୀଳା

ସେ ଚାହାନ୍ତି ଏହିପରି

କାହାକୁ ମିଳେନି ଜାଉ ଦୁଇଢୋକ

କେ ଫିଙ୍ଗଇ କ୍ଷିରି ପୁରି I

ତୁମରି ବୋଲରେ ଭାଗ୍ୟ ଭଗବାନ

ମାନି ମୁଁ ନେଇଛି ବୋଲି

ଭୋକିଲା ପେଟରେ ତାଙ୍କ ଦୟାପାଇଁ

ପତାଇଛି ଭିକ୍ଷାଝୁଲି I