ଦୁହିତା
ଦୁହିତା
ମାଆ ବାପାଙ୍କର ଥିଲି ମୁଁ ଅଲିଅଳି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସାରା ଜଗତକୁ ଜାଣିଲି ପୁଣି।
ସ୍ନେହ ମମତାରେ ବନ୍ଧା ଏ ଜୀବନ ମୋର
ତାଙ୍କ ଠୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଗଲି ମୁଁ ଶାଶୁଘର।
ସେଠି ପହଞ୍ଚି ଗଢା ହେଲା ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଡୋର
ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଗଲି ସଂସାର ମୋହରେ।
ଫିଟି ପାରୁ ନାହିଁ ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳେ
ସଭିଙ୍କର ମନ ନେଇ ସେବା କରିବା
ତାଙ୍କ ଚଲା ପଥେ ଢାଲ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇବା।
ସେଥିପାଇଁ ତ କଥା ରେ ଅଛି ଦୁହିତା
ଦୁଇ କୂଳକୁ ହିତା ଦୁହିତା ।।
