ପୈାରୁଷ

ତୁମରି ସୃଷ୍ଟି ତୁମେ ଏକା ଜାଣ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ 

ସକଳ ପ୍ରାଣୀର ଜନ୍ମ ଦାତା ତୁମେ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ 

ଗଢିଛି ତୁମେ ସ୍ତ୍ରୀ ଆଉ ପୁରୁଷ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ 

ପୁରୁଷକୁ ଦେଇଛ ବୀରତ୍ବ

 ଦେଖେଇବାର ତାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ଵ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ

ନିଜେ ନ ଖାଇ କେମିତି 

ସଂସାର ଭାର ଚଳିବ ଏ କଥା ଜାଣ

ଭାବି ଭାବି କର୍ମ ଅନୁସାରେ ଯାଏ ତାଙ୍କ ମନ

ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ

କେତେ ବେଳେ କାହା ପୁଅ ତ

କେବେ କାହା ପତି ଆଉ ଭାଇ

ସାଜି ବାକୁ ହୁଏ ଜୀବନ ଏମିତି

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ

ଭାବ ଭକତି ଆଉ ଦାନ ଧର୍ମରେ ଯାଉ ତାଙ୍କ ଦିନ

ସାର୍ଥକ ହେଉ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ମାନ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ

ଗର୍ବ ଅହଂଙ୍କାର କାହା ମନେ ନ ଦିଅ

ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ

ସଭିଙ୍କ ଜୀବନ ଖୁସିରେ ଭରି ଦିଅ

 ହେ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ ।