ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ସ୍ୱପ୍ନ

ଦୁଃଖର ବୁକୁଚା ବୋହି ବୋହି

ନୟାନ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଲିଣି

ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳ ଏମିତି

ଦହନ କଲାଣି ଯେ

ଶୋଇବାକୁ ହେଲେ 

ଚେଇଁବାକୁ ପଡୁଛି

କେମିତି କାଟିବି ଏ

ଦିଗହରା ନଦୀର 

ଜୀବନକୁ।

ନଈପଠାରେ ମଲା ଅଜଗର

ପଡି ରହିଲା ଭଳି

ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ସ୍ୱପ୍ନ ପଡ଼ିରହିଛି

ମୋ ନିଦ ଭରା ଆଖିରେ 

ଆଉ ଜାକି ଧରିଛି କିଛି

ଅନାବିଳ ସ୍ନେହ ମୋହ

ଆଉ ମମତା ଭରା 

କେଇପଦ କଥା 

ସ୍ମୃତି ହେବାକୁ।।