ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଧର୍ଷିତା
ଧର୍ଷିତା
1 min
259
ଦେଖିନେ ଦେଖିନେ
ମୋ ରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ
ଅଧମ ଲାଳସା ପିପାସୁ ମଣିଷ
ଖୋଲିଦେ ଖୋଲିଦେ
ମୋ ଦେହରୁ ବସ୍ତ୍ର
ଦେଖି ଶୋଷ ମେଣ୍ଟାଇ ଦେ ମୋ ନଗ୍ନ ଚିତ୍ର
ଚାଖିନେ ଚାଖିନେ
ମୋ କଅଁଳିଆ ମାଂସ
ରୂପ ନେ ତୁ ନରଭକ୍ଷୀ ରାକ୍ଷସ
ଶୋଷିନେ ଶୋଷିନେ
ମୋ ଧମନୀରୁ ରକ୍ତ
ସମାଜ ଦେଖୁ କେତେ ତୁ ବିଷାକ୍ତ
କହିଦେ କହିଦେ
ସଭିଙ୍କୁ ବୁଲି ବୁଲି ଆଜି
ଧର୍ଷିତା ପତିତା ଯାଇଛି ମୁଁ ସାଜି
ବାଣ୍ଟିଦେ ବାଣ୍ଟିଦେ
ମୋ ପୁଳା ପୁଳା ମାଂସ
ଧର୍ଷଣ ନଗରେ ଉଲଗ୍ନ ଶୋଷ
ନେଇଯା ନେଇଯା
ଯାହା ଇଚ୍ଛା ମନଭରି ମୋ ଠାରୁ
ମୋ ପରେ ଧର୍ଷିତା କେ ନହେଉ ଏଠାରୁ
ମାରିଦେ ମାରିଦେ
ତୋର ଶୋଷ ମେଣ୍ଟିଗଲେ
ଗଳା ମୋ କାଟିଦେ କାନ୍ଦଣା ଶୁଭିଲେ
ଜାଳିଦେ ଜାଳିଦେ
ମୋ ଶେଷ ଅପବିତ୍ର ଶବ
ନିରାଶ୍ରୟ ନିଃବସ୍ତ୍ର କଳଙ୍କିତ ରୂପ
ପୋଛିଦେ ପୋଛିଦେ
ମନରୁ ତୋହର କଳଙ୍କ ଚିହ୍ନ
ତୁ ନିଜକୁ ଚିହ୍ନି ନେ ହିଂସ୍ର ପଶୁଠାରୁ ହୀନ
ଭାବିନେ ଭାଵିନେ
ଶେଷ ଧର୍ଷିତା ମୁଁ ସଂସାରେ
ମୋ ପରେ ନହେଉ କେହି ଧର୍ଷିତା କଳୁଷ ସମାଜ ଭିତରେ
