ଦାରିଦ୍ର୍ଯ
ଦାରିଦ୍ର୍ଯ
ଦାରିଦ୍ର୍ଯର କଷାଘାତ କି ଦାରୁଣ
ଯେ ସହିଛି ଜାଣେ ସିଏ ।
ଆନ କି ସହଜେ ବୁଝିବ ସେ କଥା
କି ଦୁଃଖ ଦାରିଦ୍ର୍ଯ ଦିଏ ?
ଦାରିଦ୍ର୍ଯ କବଳେ ହୋଇଲେ ଶିକାର
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଦାନବୀର ।
ରାଜ୍ୟ ନାରୀ ପୁତ୍ର ସକଳ ହରାଇ
ସେବାକଲେ ଚଣ୍ଡାଳର ।
ନଳରାଜା ପରା ଦାରିଦ୍ର୍ଯ କବଳେ
ଘାସ କାଟୁଥିଲେ ଦିନେ ।
ବିଧିର ବିଧାନ କେ କରିବ ଆନ
ଏକଥା ଘେନିବ ମନେ ।
ପେଟ ଚାଖଣ୍ଡକ ନପୂରଇ କେବେ
ଯଦି ନ ମିଳଇ ଦାନା ।
ଶରୀର ଢାଙ୍କିବ କିପରି ଭାବରେ
ନମିଳିଲା ଯଦି କନା ।
ଜୀବନ ନିର୍ବାହ ବିକଟ ସମସ୍ୟା
ଉପଗତ ହୁଏ ଆସି ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯ ଦୀନର ଚରମ କଷଣ
କେ ଜାଣେ ତା' ଦୁଃଖରାଶି ।
ଦାରିଦ୍ର୍ଯ ହରଇ ବୁଦ୍ଧି ଶୁଦ୍ଧି ସବୁ
କରେ ବଡ ହୀନିମାନ ।
ଜୀବନର ସୁଖ ସବୁ ଯାଏ ଚାଲି
ଦାରିଦ୍ର୍ଯଗ୍ରସ୍ତ ଜୀବନ ।
ତେବେ ବି ଦାରିଦ୍ର୍ଯ ସୁଖ ଦେଲା ଆଣି
ଜୀବନରେ ସୁଦାମାର ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସୁମରି ଦରଶନ କରି
ଲଭିଲେ ସୁଖ ଅପାର ।
ଉଦଯୋଗ କଲେ ହଟିବ ଦାରିଦ୍ର୍ଯ
ନାହିଁ ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ।
ଉଦଯୋଗ ବିନା ସୁପ୍ତ ସିଂହ ମୁଖେ
ମୃଗ କି ପଶିବ କହ ।
