ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ

ଅଦେଖା ସୂତ୍ରରେ ଦୁଇଜଣ ବନ୍ଧା

  ସେ ତ ବିବାହ ବନ୍ଧନ 

ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଆଉ ପ୍ରୀତି ଫୁଲେ ଗୁନ୍ଥା

   ଜୀବନ ହୁଅଇ ଧନ୍ୟ।। 

ସଂସାର ଗାଡିରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ

   ଅଟେ ଦୁଇ ଚକ ସମ

ବିଶ୍ଵାସ ଭରସା ଥିଲେ ଟି ଅତୁଟ

   ଚଲା ପଥଟି ସୁଗମ।। 

ଚକ ଦୁଇ ସଦା ସମଭାବେ ଗଲେ

   ଘର ସୁରୁଖୁରୁ ଚଳେ

ଅସମାନ ହେଲେ ହୁଏ ଅସୁବିଧା 

   ଘର ଭାଙ୍ଗି ଯାଏ ହେଳେ।। 

ସୁଖରେ ଦୁଃଖରେ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ

   ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କର ମନ

ପ୍ରୀତିର ପୀୟୂଷ ମଧୁମୟ କରେ

   ଏଇ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ।। 

ଲକ୍ଷେ ହୀରା ନୀଳା ନୁହେଁ ସମତୁଲ

    ଉତ୍ତମ ସାଥି ପାଖରେ

ପରିବାର ଲାଗେ ବଇକୁଣ୍ଠ ସମ

   ଦିନ କଟଇ ସୁଖରେ।।