ଚଞ୍ଚଳା

ଦେଖିଥିଲି ଚଞ୍ଚଳାଙ୍କୁ ସେ

ଝାଟିମାଟି ଘରର ପ୍ରତି କୋଣେ

ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆର ଝୋଟି ଚିତା ପାଖେ

ଅଗଣାରେ ତୁଳସୀ ଚଉରା ମୂଳେ

ସକାଳେ ପାଣି ଦେବା ବେଳେ

ସଞ୍ଜରେ ସଞବତୀ ବେଳେ ।

ଚାଳ ଛପରର ସେ ଘର

ଥିଲା ପୁରିଲା ପୁରିଲା

ରୁଣୁଝୁଣୁ ଚୁଡି ଶବ୍ଦରେ

ପାଉଜିର ସ୍ୱର ଝଙ୍କାରରେ

ଆଠ ଶାବକଙ୍କ କଳରବରେ

କେବେ କାନ୍ଦରେ କେବେ ହସରେ ।

ମହକୁଥିଲା ଆରିଷା କାକରାରେ

ହାଣ୍ଡିଶାଳଠୁ ବାହାର

ଘର ଥିଲା ଗୋଟେ ମନ୍ଦିର ।

ଝୁରୁଛି ସେ ଦିନକୁ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି

ଆଖିରେ ଆଣିଦିଏ କିଛି ତାତି ପାଣି

ଓଠଧାରେ ହସର ଗାର

ଖୋଜୁଛି ମୁଁ ମୋର ସେଇ ଘର ।।

ପଦ୍ମାଳୟା