ଚାରୁମୟୀ ଚିତ୍ରଲେଖା

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ପ୍ରେମ କବିତାର

ନୀରବ ନାୟିକାଟିଏ

ସଂଭ୍ରମେ ସାଇତା ମନ ଉପବନେ

ପ୍ରୀତିଭରା ସ୍ମୃତି ଖିଏ ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ଚଲାପଥ ଧାରେ

ରଙ୍ଗ ଭରା କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା

ଶତ ରୋମାଞ୍ଚିତ ସ୍ବପ୍ନ ମହଲର

ଦେଉଳ ମୁଁ ଅଧାଗଢ଼ା ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ପ୍ରେମ ପୁସ୍ତକର

ପ୍ରୀତିଭରା ପୃଷ୍ଠା ଟିଏ

ଅଧା ଲେଖା ତୁମ ଉପନ୍ୟାସଟିର

ବିଦଗ୍ଧ ପାଠିକାଟିଏ ll

ହୁଅନ୍ତି କୁ ତୁମ ମନ ଆଇନାର

ଅଦୃଶ୍ୟ ମୁଁ ପ୍ରତିଛବି

ପାରନ୍ତି କି ତୁମ ସରଳ ମନର

ବିଶ୍ୱାସ ମୁଁ ଅନୁଭବି ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ପ୍ରୀତି ବଗିଚାର

ନୂଆ ପ୍ରଜାପତିଟିଏ

ଡେଣା ଝାଡ଼ି ଉଡ଼ି ଫୁଲରୁ ଫୁଲକୁ

କଅଁଳ ପାଖୁଡ଼ା ଛୁଏଁ ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ପ୍ରୀତି ମହ୍ଲାରର

ପହିଲି ପୁଲକ ଛୁଆଁ

ସୁକୋମଳ ତୁମ ହୃଦୟ ବେଳାରେ

ଅନନ୍ୟା ଅଲିଭା ନାଆଁ ll

ହୁଅନ୍ତିକି ତୁମ ନୀଳ ନୟନରୁ

ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ ଦୁଇ ଧାର 

ମିଶି ମୁଁ ଯାଆନ୍ତି ପ୍ରଣୟ ପୁଲକେ

ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରାବାର ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ମନ କାନଭାସରେ

ସୁକୋମଳ ରଙ୍ଗ ତୂଳୀ

ଅନନ୍ୟ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଛବି ଆଙ୍କି

ଖେଳନ୍ତି ତୃପ୍ତିର ଦୋଳି ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ନୀରବ ନିଃଶ୍ୱାସେ

ଛୋଟିଆ ପବନଟିଏ

ଅବା ଧମନୀର ଉଷୁମ ରକ୍ତରେ

ଲୋହିତ କଣିକାଟିଏ ll

ହୁଅନ୍ତି କି ତୁମ ଜୀବନ ନାଟକେ

ସଂତୃପ୍ତିର ଯବନିକା

ସେଇ ସାନିଧ୍ୟର ସାୟାହ୍ନ ବେଳାରେ

ଚାରୁମୟୀ ଚିତ୍ରଲେଖା ll

ତୁମ ଆଶ୍ଳେଷର ନିବିଡ଼ତା ପଣେ

ପାରନ୍ତି ଯଦି ମୁଁ ହଜି

କୋଟି ଜନମର ପୂଣ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତିରେ

ସପ୍ରେମେ ଯାଆନ୍ତି ଭିଜି ll