ବ୍ୟାକୁଳତା

ମା ମୋର

ଦୁନିଆଁ କୁହେ

ମା ଝିଅର ବନ୍ଧୁତା

ବିସ୍ତୃତି ମାଟିରୁ ଆକାଶ

ଗଭୀରତା ସାତ ସମୁଦ୍ର 

ତେର ନଈ ଠାରୁ ବେଶୀ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ସତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ

ଜହ୍ନ ପରି ସଫା

ଗଙ୍ଗାଠୁ ପବିତ୍ର

ହିମାଳୟ ତା ଆଗେ ଛୋଟ

ଯାହା କେବଳ ଅନୁଭବୀ ହୁଏ

ନା ଲେଖି ହୁଏ ଶବ୍ଦରେ

ନା ବର୍ଣ୍ଣି ହୁଏ ଭାଷାରେ

ନା ଦେଖାଇ ହୁଏ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ

ସେ ବନ୍ଧନ ସମ୍ପର୍କର

ନିହାତି ନିରୁତା

ନିଃସର୍ତ୍ତ ନିର୍ମଳ

ନିଃଶବ୍ଦେ ଛୁଏଁ

ଅନୁଭବୀ ହୁଏ ଯାହା ହୃଦ

ମୁଁ ତୋତେ ଖୋଜେ ମା

ଆକାଶର ତାରାରେ

ନିତି ବାଉଳି ହୁଏ 

ମା.. ମା ସ୍ୱପ୍ନରେ

ମୁଁ ଝୁରେ

ତୋ ସ୍ନେହ ମମତା

ତୋ କୋଳ

ମିଠା ମିଠା ଡାକ

ମା ଲୋ 

ତୁ କେଉଁଠି ଅଛୁ

କେମିତି ଅଛୁ

ଭଲ ନା ମନ୍ଦ ରେ

ମା ଭାରି ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା

ତୋତେ

ଛୁଇଁବାକୁ,ପାଇବାକୁ ବ୍ୟାକୁଳତା

ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ମୋ ଭିତରେ