ବୋଝ

ପାପର ବୋଝକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡେଇ

କେମିତିି ଯିବି ତୋ ଶିରୀ ମନ୍ଦିର

ପାପି ଟିଏ ବୋଲି ବଡ ଆଶା ନେେଇ

ଆସିିଥିଲେ ମୁହିଁ କଳା ଠାକୁର।

କିଛି ପାପ ସିନା ଜାଣି ଜାଣି କଲି

ଆଉ କିଛି ଅଜାଣତେ

ଅଧା ମୁୁୁହିଁ ପରା ଭୋଗିି ମୁଁ ପାରିବି

ଆର ଅଧା ତୋର ହାତେ

ଯେଉଁ ବୋଝ ଦିନେ ସୁଖଦୁଃଖ ସବୁ

ଅଧା ଅଧା ହେଉଥିଲା

ସେହି ଆଜି ପୁଣି ଏତେ ଭାରିି ଲାଗେ

ତୋ ନାମ ଭୂୂୂଲାଇଦେଲା ।