ବିଶ୍ବାସରେ ବିଷ ଭରନା କେହି

ବିଶ୍ବାସ ସାଥିରେ ବନ୍ଧୁତା କରିଲେ

ରହେ ନାହିଁ ଟିକେ ବି ଅବଶୋଷ

ହୃଦୟ ଉଛୁଳେ ହରଷ ବିଭୋରେ

ମନଟି ଲଭଇ ସଦା ସନ୍ତୋଷ ।

ହୋଇ ସ୍ବାର୍ଥ ବଶ ମନର କଳସ

ପୂରିଗଲା ଯେବେ ବିଷ ଜଳରେ

କେଉଁ ଲାଭ ହେବ କାହାର ବା ଶୁଭ

ବେଦନା କେବଳ ବଢେ ଏଥିରେ ।

ଭରସା ତୁଟଇ ସମ୍ପର୍କ ଛିଣ୍ଡଇ

ଭୁଷୁଡ଼ଇ ଉଭୟ ମନୋବଳ

ଯେତେ ବି ଅମୃତ ସିଞ୍ଚିଲେ ପଛରେ

ମୂଲ୍ୟହୀନ ପରା ତାହାର ଫଳ ।

ଅଢେଇ ଦିନିଆ ମଣିଷ ଜୀବନ

ସିନା ବିଶ୍ବାସକୁ ନେଲେ କୋଳେଇ

ଭରସା ଜୀଇଁବ ଆଶା ନ ମରିବ

ଜଣେ ରହିଥିବ ଆନର ଛାଇ ।

ଛଳନା ଜୁଇରେ ହୃଦୟ ଜଳିଲେ

ହସଖୁସି ସୁଖ ସବୁ ଲିଭଇ

ତେଣୁ ସମ୍ପର୍କକୁ ଭିଡ଼ି ଧରିବାକୁ

ବିଶ୍ବାସରେ ବିଷ ଭରନା କେହି ।