ବିରହ ନିଆଁ

ସ୍ମୃତିକୁ ସାଉଁଟି ଭାବୁଥାଏ ବସି

ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟତମା କଥା

ସେ ଯଦି ପାଖରେ ରହିଥାନ୍ତା ଏବେ

ମୋ ସାଥେ କରନ୍ତା ଥଟ୍ଟା

ପ୍ରିୟା ସିନା ନାହିଁ ଅଛି ତାର ସ୍ମୃତି

ଜାଳେ ମତେ ରାତି ଦିନ

ସେଥିପାଇଁ ପରା ଫେସବୁକ୍ ଖୋଲି

     ବସିଥାଏ ସବୁ ଦିନ

ତୁମରି ବାଟକୁ ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ପ୍ରିୟା

ଦିନ ଯାଇଥାଏ ବିତି

ବିରହ ନିଆଁରେ ଜଳି ଜଳି ପରା

     ହଜିଯାଏ ଦିନ ରାତି

ମୁଁ ସିନା ଜଳୁଚି ବିରହ ନିଆଁରେ

ସାଉଁଣ୍ଟା ସ୍ମୃତିକୁ ନେଇ

ତୁମେ କି ବୁଝିବ ହୃଦୟ ବେଦନା

     ଝୁରୁ ଥାଏ ତୁମ ପାଇଁ

ତୁମ ବିନା ପ୍ରିୟା ହୃଦୟ ବୁଝେନା

ମନ ମୋ ମାନେନା ଜମା

ତୁମରି ପାଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି

    ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ ଜମା

ମଶାଣି ଜୁଇରେ ମିଶିବା ଯାଏଁ ମୁଁ

ତୁମକୁ ହିଁ ଝୁରୁଥିବି

ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ନ ଭାବିବ ପ୍ରିୟା

     ତୁମକୁ ମୁଁ ଭାବୁ ଥିବି