ଭଜନ ଅମୃତ

ଭଜନେ ଭଜନେ ଶୂନ୍ୟତା ଜୀବନେ 

ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଆତ୍ମା ଘଟ

କାଳ ପୁରିଗଲେ ଡାକରା ଆସିଲେ 

ଯମ ବି ଭୁଲେ ତା ବାଟ 

ବାବୁରେ ଯମ ବି

ଭଜନ ରେ ଶକ୍ତି ଶକତି ଯେ ଭକ୍ତି 

ମନ ଯୋଗ ଶ୍ରୀ ପୟରେ 

ଲୀଳାମୟ ହରି ଦୁଇ କାନ ଡେରି 

ବସିଥାନ୍ତି ତୋ ଦୁଆରେ 

ବାବୁରେ ବସିଥାନ୍ତି

ଚିନ୍ତା ନର୍କଦ୍ୱାରୁ ବିଳାସ ବାସରୁ 

ମନ ଯାଏ ବହୁ ଦୂର 

ଆତ୍ମତୃପ୍ତି ଲଭି ଶ୍ରୀ ହରିକୁ ଭାବି

ମୁକ୍ତି ପାଏ ବାର ବାର 

ବାବୁରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ

ଦୟା ଦାନ ଧର୍ମ ସର୍ବ ଶାନ୍ତି କର୍ମ 

ଭଜନ ର ପ୍ରାପ୍ୟ ଫଳ 

ମୁକତି ର ପଥେ ଜୀବନ ଜଗତେ 

ରହିଯିବ କାଳେ କାଳେ 

ବାବୁରେ ରହିଯିବ

ଦୁରାଚାରୀ ମାନେ ଭଜନ କୀର୍ତ୍ତନେ 

ମନ ଯୋଗ ଦେଲେ ଜାଣ 

ପାପ ପଥୁ ଦୂରେ ପୁର୍ଣ୍ୟ ପଥ ଧାରେ 

ପାଇବେ ଅମୃତ ପ୍ରାଣ 

ବାବୁରେ ପାଇବେ