ଭାରି ଡର ଲାଗେ

ଅତୀତରେ ଯେବେ ଛୋଟ ହୋଇଥିଲି

ଲାଗୁଥିଲା ଭୂତ ଭୟ ।

ଭୂତ ଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ କି

ମା ପାଖେ ନିଏ ଆଶ୍ରୟ ।।୧

ଆଉ ଟିକେ ଯେବେ ବଡ଼ ମୁଁ ହୋଇଲି

ପଡ଼ିଲା ବସ୍ତାନି ଭାର ।

ପାଠ ଯଦି କେବେ କରି ମୁଁ ନଥାଏ

ଲାଗଇ ବେତର ଡର ।।୨

ଦୁଷ୍ଟାମି ର ଯେବେ ଚରମେ ପହଞ୍ଚେ

ଲାଗଇ ବାପାଙ୍କୁ ଡର ।

ଖଟ ତଳେ ଗଳେ ବିକଳେ ଡହଳେ

ଛାଟ ର ଯେଉଁ ପ୍ରହାର।।୩

ଆଜି ଭୟ ଲାଗେ ସମାଜ ପାଇଁଁ ଯେ

ହେଲାଣି ଯେ କଳୁଷିତ ।

ରାଜ ପଥେ ଏଠି ଘଟଣା ଘଟୁଛି

ମଣିଷ ଖାଏ ରକତ ।।୪

ଚାଲିବାକୁ ଲାଗେ ଆଜି ଭୟ ସଦା

ହେଉ ଅବା ଦିନ ରାତି ।

ଆଜି ଟାଉଟର ଗୁଣ୍ଡା ଦୁଷ୍ଟ ନର

ସମାଜେ ଗଲେଣି ମାତି ।।୫