ଭାଇ ଭଉଣୀ

ଟିକି ଶିଶୁ ଦିହେଁ ଭାଇ ଭଉଣୀ

ଦିଅନ୍ତି ସବୁଠି ହରଷ ବୁଣି ।

ନାଚିଖେଳି ଗାଇ ମନ ଖୁସିରେ

ହସି ହସି ନିତି ସ୍ନେହ ଆଦରେ ।

ସାଙ୍ଗ ସାଥୀ ମେଳେ କି ଅବା ଘରେ

ସବୁ ଠାରେ ତାଙ୍କ ମୁଖ ହସରେ ।

ଭରି ରହି ଦିଶେ ଆହା କି ଶୋଭା

ଟିକି ଦେହ ବେଶ ସୁ‐ ମନଲୋଭା ।

ପାଠ ପଢା ବେଳେ ପଢନ୍ତି ପାଠ

ଖେଳ ବେଳେ ଖେଳି ଉତ୍ତମ ଚାଟ ।

ହୋଇ ସେ ପଢନ୍ତି ବିଦ୍ଯାଳୟରେ

ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଣୀରେ ଭଉଣୀ ପଢେ ।

ତୂତୀୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢଇ ଭାଇ

ପ୍ରତି ଦିନ ଥାନ୍ତି ଏକାଠି ଯାଇ ।

ଖାଆନ୍ତି ସାଥିରେ ଖେଳନ୍ତି ପୁଣି

ଜେଜୀମା ' ପାଖରୁ କାହାଣୀ ଶୁଣି ।

କହନ୍ତି ଜେଜୀମା ' କହ ଏପରି

କାହାଣୀ ଯେଉଁଠି ଶୈଶବ ଧରି ।

ଶିଶୁଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ଗୁଣ ଗାରିମା

ବୁଦ୍ଧି , ବିଦ୍ଯା ,ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ସୀମା ।

ଆବେଗ , ଆହ୍ବାନ ପ୍ରାଣ ‐ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ଯ

ଭରପୁର ଥାଇ ,ଥିବ ଔତ୍କର୍ଷ୍ଯ ।

ହସ ରସ ଭାଷ ସବୁ ମଧୁର

ଥାଇ ହୋଇ ଥିବ ସୁ ‐ମନୋହର ।

ସେପରି କାହାଣୀ କେତେ ସୁନ୍ଦର

ସ୍ନେହ ଶରଧାର ଅମୀୟ ଝର ।

ପଶୁ ପକ୍ଷୀ କଥା ମିଶିକି ଥିବ

ଶୁଣିବା ଶିଖିବା ମଜା ଲାଗିବ ।

କହିଲେ ଜେଜୀମା' ଶୁଣରେ ପିଲେ

ପଶୁ ପକ୍ଷୀ କଥା ଶୁଣିବ ଭଲେ ।

ଜାଣିବ ଶିଖିବ ଅନେକ କଥା

ଭାବିଲା ବେଳକୁ ଘୁରାଏ ମଥା ।

ହୁଅନ୍ତି ନି କେବେ ହେଲେ ଅଝଟ

ପଢୁ ଥାନ୍ତି ମନ ଲଗାଇ ପାଠ ।

ବାପା ମାଆ କଥା ମାନି ଚଳନ୍ତି

ସଭିଏଁ କରନ୍ତି ଆଦର ନିତି ।

କେବେ ହେଲେ ପାଠ ପଢାରେ ହେଳା

କରନ୍ତି ନି , ମନ ଲଗାଇ ପଢା ।

କରି ଯାଇ ଥାନ୍ତି ସେ ପ୍ରତି ଦିନ

ଶିକ୍ଷକ ବେନିଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ପ୍ରଦାନ ।

ସାଥେ କେତେ ନବ ନବ ଆହ୍ବାନ

ସହିତ ଦିଅନ୍ତି ପ୍ରେରଣା ମାନ ।

ବଡ ହେବା ପାଇଁ ଆଶିଷ ପୁଣି  

ଦେଇ ଶିଖାଅନ୍ତି ବହୁ କରଣି  ।

ଗୁରୁ ଜନେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ସଦା  

ସାଜନ୍ତି ସବୁରୀ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦା ।

କୌତୂହଳୀ ମନେ କେତେ ଯେ ନିତି

ଆହରି ଚାଲନ୍ତି ସୁ‐ ଅନୁଭୁତି ।