ଭାବନା -ଏକ ଦୁଃଖଦ ମୁହୂର୍ତ୍ତର

ଛାଇ ଆଲୁଅର ଲୁଚକାଳି ଖେଳ

ଅପସରି ଗଲା ପରି

କେବେ ଆସେ ମୃତ୍ୟୁ କେବେ ତ ଜୀବନ

ମନେ ହେଉଥାଏ ଝୁରି l

ବିକଶିତ ହୁଏ ଛୋଟ କଳିକାଟି

କୋମଳ ପାଖୁଡା ମେଲି

ମହାକାଇ ଦିଏ ତାହାର ସୁବାସେ

ପୁରପଲ୍ଲୀ ଠାରୁ ଦିଲ୍ଲୀ l

ଖୁସିର ଲହରୀ ଖେଳେ ଚଉଦିଗେ

ଦେଖି ତା'ର ଶୋଭା ଶିରୀ

ଧୀର ପବନରେ ଦୋଳୁଥାଏ ନିତି

ସଭିଙ୍କୁ ନିଜର କରି l

କେଉଁଠୁ ଆସେ ସେ ଝଞ୍ଜା ପବନ

ଦିଏ ତା ପାଖୁଡା ଝାଡ଼ି

ବୃନ୍ତଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ନିଜ ଲୁହ ପିଇ

ଅକାଳେ ପଡଇ ଝଡ଼ି l

ହା ହା କାର ଶୁଭେ ସବୁରି ମୁଖରୁ

ଏ କି ହେଲା? ଏ କି ହେଲା

ଆହା ରେ ବିଧାତା ! ଏପରି ମରଣ

ତା ' କପାଳେ ଲେଖିଥିଲା !

ମମତା ବୋଳା ଏ ମାଟିର ଅଗଣା

କେତେ ଯେ ତାକୁ ଝୁରଇ

ଜୀବନ, ମୃତ୍ୟୁର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସେତୁ ସେ

ଗଲା ଯେ କେଣେ ଉଭେଇ?

ବୁଜିଦେଲେ ଆଖି ଦିଶେ ତା'ର ରୂପ

ମନ ମତାଣିଆ ହସ

ଅଫେରା ରାଇଜୁ ଫେରିବ କି ପୁଣି

ହସାଇବ ପରିବେଶ?