ବେଳଥାଉଁ ବାନ୍ଧବନ୍ଧ

କାହିଁକିରେ ମନ

       ପାଗଳା ହେଉ

କେଉଁ ସୁଖେ ଗୋଡ଼

       କଚାଡୁ଼ଥାଉ

ବେକରେ ଲାଗିଛି

        ଟାଣ ଦଉଡି଼

ଯେତେ ଯାହାକଲେ

        ଯିବନି ଛିଡି଼

ସଂସାର ବୋଲିତୁ

        କାହାକୁ କହୁ

ମିଛରେ ମିଛରେ

         ଦଉଡୁ ଥାଉ

ଥକିଗଲେ ସବୂ

         ଯିବଟି ସରି

ଦେହ ହାତ ସବୁ

         ଯିବଟି ଘାରି

ଆଖିରୁ ଗଡି଼ବ

         ତତଲା ଲହୁ

ପଚାରିବେ ନାହିଁ

         କେହିଟି ଆଉ

ଯେଝା ସୁଖେ ଯେଝେ

         ଥିବେରେ ମାତି

ତୋ ଭାଗ୍ୟେ ଘୋଟିବ

         ଅନ୍ଧାର ରାତି

ବନ୍ଧ ବାନ୍ଧ ବାବୁ

         ବେଳଟି ଥାଉଁ

ବେଳଗଲେ କିଛି

         ନଥିବ ଆଉ

ମାୟା ମରୀଚିକା

         ପଛେ ନ ଧାଆଁ

ତୁଣ୍ଡେ ହରିନାମ

         ମଧୁରେ ଗାଆ

ପାପ ଚିନ୍ତା ଯେତେ

        ମନରୁ ଯାଉ

ପବିତ୍ର ଭାବନା

        ଉଦୟ ହେଉ

ସଂସାର ଲାଗିବ

        ସରଗ ପରି

ତେବେ ତୁ ମନରେ

        ଯିବୁଟି ତରି