ବେଲ

ନାମଟି ବେଲ

ଶୁଣମୋ ଖେଳ 

ଖରା ଦିନରେ ପଣା ,

ଗଛରେ ବଢେ 

ପାଚିଲେ ଝଡେ

ତୁମୁକୁ ଥିବ ଜଣା।

ଉପର ଖୋଲ

ଭାଙ୍ଗିଲେ ଫଳ

ପାଚିଲା ମଣ୍ଡ ପରି ,

ଧୋବଲା ମଞ୍ଜି

ଭିତରେ ଖଞ୍ଜି

ଲାଗଇ ଇଠା ଧରି।

ଦାରୁଣ ଖରା 

ମହକ ଭରା 

ପାନୀୟ ବେଲ ପଣା,

ମାଡଇ ହାଇ

ଶୋଇବା ଯାଇଁ

ନହୋଇ ବାଟବଣା।

ପେଟର ନାଟ

ପାଇଁକି ବାଟ

ପିଇଲେ ସଫା ମଳ ,

ନାଳକୁ କାଳ

ପକେଇ ଜାଲ 

ଦିଅଇ ଦେହେ ବଳ।

ଚମର ପୋଡ଼ା

ପଣାକୁ ଥୋଡ଼ା

ନିଇତି କରି ପାନ,

ବଢାଏ ଭୋକ

ଆଦରେ ଲୋକ

ପ୍ରକୃତି କରେ ଦାନ।