ବୈଶାଖ ମାସରେ

ଚାହିଁ ରହିଛି ତୋ ଫେରନ୍ତା ପଥକୁ

ଗୋଡ଼ କାଢିଚି ତୋ ସାଥିରେ ଯିବାକୁ

ଉଡାଇ ନେଲା ଚଇତି ର ଚୋର

ଖାତିରି ନକରି ମାଘ ଫଗୁଣର

ଅସମ୍ଭାଳ ମନ ଏଇ ବୈଶାଖର

ପାଣି ଟିକେ ନାହିଁ ମୋ ଅଗଣାରେ

ସାଥେ ଆଣିଵୁ ରେ ପାନ ପତର,

ଖରା ଝାଞ୍ଜିକୁ ନାହିଁ ମୋ ଡର

ନଈ ନାଳ ସବୁ ଶୁଖି ଗଲାଣି

ଚାରା ଆଣିବୁ ଲଗାଇ ଦେବା

ମେଘ ରାଜାକୁ ଖୁସି କରିବା

ଅଜାଡ଼ି ଦେବ ଆମ ରାଇଜେ

ପାଇବା ପାଣି ଆମରି ସାଜେ

ଶିମୁଳି ଲତାରେ ଶୈବାଳ ହୋଇ

ପଥର ଦେହରେ ଲାଗିଛି ମୁହିଁ

ଆସିବୁ ନିଶ୍ଚୟ କଳା କହ୍ନାଇ

ଜଳ ଯୋଗାଣ ପ୍ରକଳ୍ପ ହୋଇ

ବିଶ୍ୱାସ ମୋ ଭାଙ୍ଗିଵୁ ନାହିଁ

ଆସିବୁ ବରୁଣ ଦେବତା ହେଇ

କେବେ କାଳ ବୈଶାଖୀ ତ

କେବେ ମଉସୁମୀ ହୋଇ ।‌