ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ

 ଶଶାଙ୍କ ଶେଖର ରାୟ

ବେକ ଭାଙ୍ଗି ଚାହେଁ

ଆକାଶେ ନିରବ ଝଡଟିଏ

ତାଣ୍ଡବ ରଚୁଥାଏ ସୂର୍ଯ୍ଯାସ୍ତରେ 

ଆଶାର ସରୁଧାର ନଈଟିଏ 

କେବେଠୁଁ ଗଲାଣି ଶୁଖି

ପଡିଛି କେବଳ ଦେହ

ଅସଜଡା ରାତିର ବିଛଣାରେ 

ଛିଣ୍ଡା କାଗଜ ପଲିଥିନ ଭଳି

ଉଡିବୁଲେ ମନ

ଏ ଗଳିରୁ ସେ ଗଳିରେ ।

ବୟସର ଅପରାହ୍ନେ 

ଖୋଜିବୁଲେ ସକାଳ

ବୁଢୀଆଣୀ ଅଳନ୍ଧୁ ଜମିଥିବା 

ପରିତ୍ୟକ୍ତ କେଉଁ ଭଙ୍ଗା କୋଠାଘରେ 

ଦିର୍ଘଶ୍ଵାସ ସବୁ ବାହାରିଯାଏ

ଅସ୍ଥି ପଞ୍ଜରା ଥରାଇ

ଜାକିଜୁକି ମନଟା ଚାହିଁଥାଏ

ଚୁପଚାପ ଜୁଳୁଜୁଳୁ ହୋଇ

ଉତ୍ତରା କୋହଲା ପବନରେ ।

ଶୁଖିଲା ଲୁହ ପିଇପିଇ 

ମାତାଲଟିଏ ସାଜି

ଭାଙ୍ଗୁଥାଏ ପୁଣି ଯୋଡୁଥାଏ

ହସୁଥାଏ ପୁଣି କାନ୍ଦୁଥାଏ

ଏକାଏକା ନିଜ ଭାବନାରେ

ମିଞ୍ଜିମିଞ୍ଜି ଜଳୁଥିବା 

ଡିବିରୀର ସ୍ଵପ୍ନ ନେଇ

ବଞ୍ଚିବାକୁ ହେବ 

ଅଧା ଛାଇ ଅଧା ଆଲୁଅରେ ।

ବଟରପଡା ରାଜକନିକା କେନ୍ଦ୍ରାପଡା