ଅନ୍ତର୍ଦ୍ବନ୍ଦ

ମୁଁ ନୁହେଁ ନିର୍ଝରିଣୀ

ଗଛିତ ମୋ ବୁକୁରେ ପୁରୁଣା ଜମା

ପୁତିମୟ ଦୂଷିତ ଜଳର ଭଣ୍ଡାର,

ସପନ ମୁଁ ଦେଖିନାହିଁ କେବେ

ଛୁଇଁବାକୁ ରାଜଜେମାର କୋମଳ ବଦନ,

ଜଗିଛି କେବଳ ମୁଁ ମୃଗର 

ସଞ୍ଜ ଆଗମନ

କରିବାକୁ ମୃଗତୃଷ୍ଣା ନିବାରଣ l 

ଯଦିଚ ଫୁଟୁଛି ମୁଁ ହୋଇ 

ସୁରଭିହୀନ କାଗଜର ଫୁଲ,

ଅଯୋଗ୍ୟା ମୁଁ ପୂଜା ପାଇଁ

ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖେ ,

ଘର ବାହାରେ, ରାସ୍ତାରେ 

ବିସ୍ତାରି ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗ ତରଙ୍ଗ  

ଫୁଟାଉଛି ଖୁସିର ମହକ,

ବାସ୍ନା ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ନୁହେଁ 

ବାସନ୍ଦିତ ଦୁନିଆଁ ଆଗରେ l 

ନ ଥାଇ ବି ମୋ ସ୍ୟାହିରେ 

ଅଳଙ୍କୃତ ଶବ୍ଦର ସମ୍ଭାର 

ଲେଖେ ମୋ କଲମ ମୁନରେ 

କିଛି ରସହୀନ ଶବ୍ଦର ଫାନ୍ଦରେ ,

ସରଂଚନା କରେ ମଣିଷ ସମ୍ପର୍କର

ଅକୁହା ଅଲିଖିତ ମରମ ବେଦନା,

କରିବନି ମୋତେ ଆଖ୍ୟାୟିତ

କେବେ ଶବ୍ଦ-ବନ୍ଧ୍ୟା ରୂପେ l 

ଅନ୍ତର୍ଦ୍ବନ୍ଦର ଅନ୍ତିମ ଦ୍ଵନ୍ଦରେ

ଲଗାଇଛି ଜୀବନର ବାଜି

ଜୟ ମୋ ନୁହେଁ ଦୃଢ଼ କାମ୍ୟ 

ଭୟ ବି ହାରିଗଲେ ନାହିଁ l